Justus Köhncke - Safe and Sound (2008)

De eerste albumrelease op Kompakt van 2008. 2007 was een behoorlijk goed jaar voor Kompakt, met mooie albums van ondermeer Gui Boratto, The Field en Thomas Fehlmann. Ben benieuwd naar deze. Feuerland, een cover van Neu!, heb ik al gehoord en klonk alvast erg goed.

Verhoogd naar 4*, het is toch allemaal erg leuk. In vergelijking tot zijn eerdere werk zijn de vocalen (op een repeterend refreintje in It's Gonna Be Alright na) verdwenen en dat vind ik positief. Verder is het bijzonder gevarieerd, wat eigenlijk ook wel te verwachten was na de 12'' met Feuerland en Parage van eind vorig jaar.

Dit is echt een topalbum! Het is een dance album, maar het is toch 'dance op 't gemakske' en dat doet Justus helemaal niet slecht! Je kan er zowel op dansen als gewoon rustig naar luisteren in de zetel.

Vooral 'Parage' en 'Love and Dancing (Update)' kunnen me bekoren.

Wat is Feuerland een geniale track, zeg. Wat zou ik die graag een keer horen op de dansvloer, echt een perfecte track. Kicks die de zaal doen trillen, stotterende bassen die je hypnotiseren en psychedelische synths die je naar hogere sferen voeren. Wow!

Juist deze me aangeschaft, maar alleen nog maar eerste 3 liedjes eens beluisterd.
Nog niet verder geraakt, eerste 2 klonken toch al goed, wel merk ik
dat kompakt toegankelijker begint te worden in vergelijking met vroeger.
Maar komt ook door het feit dat de sound van kompakt nu al een iets breder publiek aanspreekt.
"Love and Dancing" heb ik al eerder gehoord vorig jaar op een ander album maar kan niet direct zeggen welk.
Kan misschien ook van een of ander livesetje .
Wel altijd 1 van mijn favorieten van bij kompakt geweest.
Al vanaf zijn allereerste hit uit 1997 met "Whirlpool Production -
from disco 2 disco".
Voor mij een klassieker ondertussen geworden dat ik maar niet beu wordt

rating volgt later

Ok enkele luisterbeurten verder en kan er eindelijk een rating
op geven.
En ondertussen heb ik ontdekt van waar ik "Love and Dancing (Update)" al eerder kende.
Stond op de vorige Kompakt verzamelaar "Total 7"
"Feuerland" mijn favoriet tot nu toe

2 dagen later en het album weet me alweer niet echt meer te boeien.
Maar 2 songs dat me weten te boeien en dat is de opener
"Yacht" en "Feuerland".

"Parage" is wel leuk om eens te beluisteren maar is niet echt een
te doorgronden song.
Gewoon wat terug naar de discogeluiden gegaan dat hij in de tijd van "Whirlpool production" ook deed maar dan met meer succes.
En er een begin jaren 90 housesampeltje bij te voegen.

"(It's Gonna Be) Alright" begint dan weer met een sampeltje uit
het "french house" tijdperk.
Het komt me zo f.... bekend voor, heb al zitten zoeken in mijn col-
lectie maar nog niet terug gevonden. (dacht eerst aan Etienne de crecy, alec gopher of zelfs saint germain maar was mis )
Ben er nogtans 100 % overtuigd dat ik die sample ergens heb op staan.

"Love and Dancing (Update)" kende ik al van total 7 dus daar was
de fun ook snel af.

Besluit: de euforie dat ik eerst had bij dit album is dus snel gedaald.
Enplus kun je de stijl van "Justus Köhncke" niet echt meer plaatsen.
Het is meer een samensmelting van verschillende stijlen en lijkt
er op dat hij op dit album gewoon wat vanalles heeft uitgeprobeert.
Wat wel gelukt is maar mij niet echt blijft aanspreken.
Een kleine 3,5 blijft er over

Ik weet niet of het veilig is wat onze Germaanse vriend Justus Köhncke op zijn derde album serveert. Zuivere koffie is deze sound in ieder geval wel. Van het speelse Parage tot het diepe 26 dollars, met Kompakte basslijntjes die dof doordreunen. Of Feuerland net zo'n kinderparadijs is als Neverland valt nog maar te bezien, dik is het wel. Dat geldt zeker ook voor Yacht en Love and Dancing, waar de beentjes vanzelf gaan bewegen. De titeltrack Safe and Sound springt niet meteen het meest in het oor, maar deze afwijking is misschien wel typerend voor Köhncke, die vrolijk heen en weer blijft springen tussen pop, disco en house. Beïnvloedt door Bach, maar tevens door Kraftwerk en Larry Levan. Het prettige is dat hij geen misstappen maakt tijdens het mixen van de diverse ingrediënten. Al zou ik Spukhafte Fernwirkung niet snel op mijn begrafenis draaien.

De 'clevere', rechtlijnige, hoekige sound van Justus Köhncke heeft mij altijd al erg gelegen, en zo ook hier. De directheid die algemeen uitgaat van zijn muziek koppelt hij hier aan meer frutseltjes en melodietjes en het werkt. Er zit een fascinerende, min of meer kunstzinnige zakelijkheid in Köhnckes muziek die ik elders nooit terughoor.

En ook hier weer is zijn geluid zo kraakhelder. Kompakt is geen echt favoriete platenmaatschappij van me, maar deze plaat is wel een geweldige weerspiegeling voor waar dat label voor staat en waar het zijn kracht uit haalt. De pure essentie van korte structuren en deftig geluid.

Blijft een fijne plaat, vind ik. Enerzijds diep en meeslepend (Yacht, Feuerland), anderszijds ongenadig frivool en poppy (dat orgeltje in It's Gonna Be Allright). Best knap hoe Köhncke hier precies op de scheidslijn balanceert zonder te ver door te slaan in het een of ander.