Sukilove - Sukilove (2002)

Did You Ever Feel So Lonely ?, As Long as I Survive tonight
Toen ik deze nummers zojuist weer hoorde wist ik zeker dat mijn waardering omhoog moest.
Sukilove heeft met dit album toch wel een pareltje afgeleverd, duidelijk niet gelijkend op het werk met Metal Molly, maar dat toont alleen maar de veelzijdigheid aan van Pascal Deweze.
Zijn nieuwe album heb ik (nog) niet gehoord, maar die schijnt weer compleet anders te zijn. Ik bedoel maar.

Prachtig album. Gisteren heb ik ze live gezien, dus ff dit album er weer eens bij gepakt. Absolute top cd

Er is een gratis podcast te downloaden via de homepage van Sukilove, "sukilove live @ charlatan 27/11/2007" . Misschien iets voor jou?

Dit album een zomerlang op Texel geluisterd toen ik twee maanden lang vakantiewerk deed. Ingetogen en album blijft na zoveel jaar beklijven!

Na internationaal succes met de single Orange, en twee volwaardige studioplaten, houdt het Belgische Metal Molly het in 2000 voor gezien. Allan Muller start vervolgens samen met Gino Geudens de band Cabbage op, de overige twee leden Pascal Deweze en Stoffel Verlackt verleggen hun aandacht naar Sukilove.

In diezelfde periode duelleert Pascal Deweze met Carol van Dijk van Bettie Serveert in de countryfolk van Chitlin’ Fooks. Ze kennen elkaar nog uit hun Brinkman periode, het door platenzaak De Waaghals opgerichte platenlabel. Begrijpelijk dus dat deze zangeres een groot gedeelte van de achtergrondzang op het gelijknamige Sukilove verzorgt. Een band die verder als basis buiten Pascal Deweze en Stoffel Verlackt uit bassist Pieter Van Buyten en gitarist Helder Deploige bestaat.

Een bijzonder project dus, waar de crème de la crème van de Belgische muziekscene hun medewerking aan verleent. Het begrip supergroep is hier zeker van toepassing en bewijst nogmaals dat de nazaten van Metal Molly net zo bepalend zijn als Evil Superstars en dEUS. Het debuut Sukilove verschijnt net in een overgangsfase in 2002. In die fase zijn niet alle ogen meer op België gericht en de cd verkoop gaat een roerige tijd tegemoet omdat men het gratis downloaden ontdekt.

Veel bands vallen om of houden zich nog amper staande. Om dan een album op vinyl uit de brengen is een kostenplaatje wat amper rendement oplevert. Hoe fijn is het dan dat Pascal Deweze besloten heeft om die opnames nu te remasteren. De markt is er rijp voor en het sluit perfect bij de reünieconcerten van vorig jaar aan.

Sukilove is een tijdloos monument, en het geluid van Pascal Deweze bezit dezelfde soort emotionele stembeheersing als Neil Finn van Crowded House en zelfs een Paul McCartney is niet ver weg. Het begint allemaal zo lief en onschuldig met het warmte van het gedeeltelijk akoestische Time to Go. Toch is de ritmische bas en percussie begeleiding behoorlijk diep en heftig en bezorgen de strijkers van arrangeur Herbert Lanckhorst voor een verlichtende toets.

De volgende gastspeler is bigband accordeonist Bart Voet die op dat moment met El Tattoo Del Tigre naam maakt. In Hang On sijpelt een stukje van die Orange erfenis door en zorgt Bart Voet voor wat ingehouden gekte. Heerlijke slide gitaarpassages volgen ruwe rockakkoorden op, en laten nu al een gezelschap in bloedvorm horen. Carol van Dijk is bijna onzichtbaar op Shame You Never Worry.

Het zal voor haar ook even wennen zijn om niet op de voorgrond aanwezig te zijn. Shame You Never Worry heeft die kenmerkende freakende funk zotheid waar België patent op heeft en dol op is. Die Zuid Amerikaanse percussie en uitgesproken blues gitaar maken het helemaal af. Een tikkeltje vreemd, maar wel lekker.

Computing Beauty bevindt zich in hetzelfde alt country Americana vaarwater als Chitlin’ Fooks. Niet vreemd dus dat Carol van Dijk nogmaals aanschuift. In het korte zomerse Just a Lazy Day pakken tubaspeler Tobe Wouters en trompettist Sam Vloemans hun ingetogen sfeermomenten. Mauro Pawlowski is nog net niet door dEUS ingelijfd en verstoort aangenaam prettig de dromerige folk basis van Talking in the Dark.

Toch wel een meesterlijke muzikant die op subtiele wijze net als de Italiaanse zangeres Claudia Soccio hier het verschil kan maken. Op de countryrock tranentrekker Did You Ever Feel So Lonely? zijn de mannen van het ook bij Brinkman ondergebrachte Nemo gevraagd om de achtergrondzang te verzorgen.

Het hoopvolle As Long As I Survive Tonight mag je gerust als één van de mooiere singles van de vroegere jaren van deze eeuw beschouwen. Een klassieker in wording die misschien in deze herkansing alsnog deze status verdient. Unforgivable is filmische Portishead getinte triphop volgens de Sukilove principes. Pianist Guy Van Nueten neemt in dezelfde periode met dEUS frontman Tom Barman een liveplaat op en benut een fractie van zijn tijd voor Please Don’t Ever Change. Het getuigt nogmaals hoe klein dat muzikantenwereldje is. Dit is trouwens ook de enige keer dat voormalige Metal Molly bassist Pascal Deweze dat instrument op de plaat bespeelt.

Het jazzy Man (Ain’t Man Enough) is een vrolijk verzetje met Beatlesque gruizige gitaarexplosies. Chaotisch gecontroleerd. Totaal anders dan de zwaarte van de duistere There’s A Light blues, mijn persoonlijke favoriet van de plaat. Zonde (en eigenlijk onbegrijpelijk) dat deze geweldige track niet op de vinylrelease staat. Good Blood Will Prevail wordt gelukkig niet vergeten en gastzangeres Claudia Soccio is net zo bescheiden als Carol van Dijk op de plaat aanwezig. Erg fijn dat Sukilove nu een vinyl heruitgave beleeft.

Sukilove - Sukilove (vinyl) | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com