Barry Ryan - Barry Ryan Sings Paul Ryan (1969)

Eindelijk heeft een goede ziel dit fijne plaatje toegevoegd. We hebben nog de vinylversie. Behalve de grandioze tijdloze ELOISE is hier wel meer moois te beleven.
The Colour Of My Love had Paul McCartney best zèlf wel willen schrijven, kan ik me levendig inbeelden, wàt een zalige song!
Love is On The Way en Crazy Days springen er ook uit, maar heel dit album ademt een bepaalde grandeur en klasse uit. Jammer dat het bij dit ene mooie album is gebleven!
****

Toch wel 't beste van een genre dat mij niet zo veel zegt: pop
Met als slechtste nummer zijn hit Eloise. En pareltjes als the colour of my love, my mama en love is on the way zijn erg mooi. Verder wel grappig dat het saxofoon geluid door David Bowie jaren later precies wordt gekopieerd op Young Americans. Bowie was een muziekkenner(luister ook is Biff Rose's debuut!!)

Hoe kan iemand beweren dat ELOISE, een nummer met eeuwigheidswaarde, hoe kan iemand beweren dat dit slecht is.... begrijpe wie begrijpe kan, màn toch!

Van Barry Ryan heb ik een compilatie, "Eloise" vind ik een fantastisch nummer.

Als je deze elpee/cd te pakken kunt krijgen, niet twijfelen Luc, dit is gewoon.... meesterlijk goed! Mijn oom heeft hem op vinyl, zalig album!

Wel eens gezien op het Waterlooplein, zal de volgende keer mijn slag slaan.
Met de compilatie-lp die ik heb staan is ook niets mis: met oa 'The Hunt' en vooral 'Kitsch'!

na al die jaren kan ik niet anders dan een 5 geven aan het mooiste pop album dat ooit in engeland gemaakt is.

Heb ik geslagen, die slag.. (en morgen zal ik mijn mannetje staan..)
Geweldige plaat, natuurlijk.
Dat vind ik nou ook! We moeten het doen met die ene na de andere mooie single,
wat helemaal geen straf is,want allen pareltjes in de hitpuree.
In een zeldzaam moment van zelfreflektie namen ze de single 'Kitsch' op.
In dat licht is deze plaat verhelderend: wat een superieure, zalige Kitsch!

Hoe heet die verzamelaar..?? En staat Love Is Love daar ook op..??

Dit blijft een machtig goed album. Jammer dat ik enkel nog een vinylversie heb, zodra ik hem op cd tegenkom aarzel ik geen seconde.
Een goede verzamelaar heb ik al van Barry Ryan, maar deze originele elpee uit 1969 is gewoon héérlijk. Mooie hoes trouwens!

Ik kan je alleen maar gelijk geven! Hij ligt hier inmiddels te draaien onder de naald en het is inderdaad bijzonder fijn allemaal. De rest is helemaal in orde, maar Eloise blijft er volledig bovenuitsteken. Wat lopen er in dat nummer toch enthousiast mensen aan de bas te plukken en te trommelen (luister maar eens op de achtergrond. Hoogtepunt is na de break en dan die lange basnoot gevolgd door "sjakka sjakka" en luister eens hoe de club daarna los gaat). Fenomenaal

Eloise blijf ik een prachtig nummer vinden
de rest ken ik niet en

Ik ken sinds kort een compilatie met zeer afwisselende nummers, ook in kwaliteit en uitvoering. De tip om deze plaat eens te beluisteren, ga ik zeker opvolgen. Als ik hem ooit vind. 'Eloise' (en vlak daar onder 'Love is love') zijn absolute wereldnummers. Mini-opera's. Daar viel ik als jongetje voor en dat is niet veranderd. Ook mij viel op dat de muziek van Barry Ryan wel navolging heeft gekregen. Ik noteer bijvoorbeeld 10cc, 'I'm not in love' en Queen. 'Worn down piano', nog zo een.

Een echt oordeel over de compilatie, 'The very best of' vind ik lastig. Het is gewoon te wisselvallig allemaal en voldoet allemaal niet aan de standaard die hij zelf met tweelingbroer Paul heeft gezet. Die is zo ongelofelijk hoog. Te bedenken dat we het hier hebben over twee 20 jarige knapen, in 1968. En met wat voor een budget ze aan de slag mochten.

Het hele verhaal staat op WoNo Magazine.

Wo.

Cherry Red heeft net een box uitgebracht met al zijn muziek uit de periode 1969 - 1979. Vijf cd's met 95 tracks, o.a. ook dit album.

Dan hebben de liefhebbers van zijn muziek hier nog wat werk te doen. Er staat slechts één regulier album van Barry Ryan op Music Meter, terwijl hij er dus minstens vijf gemaakt heeft. Ook de verzamel-CD die ik heb, The very best of Barry Ryan, staat er niet op. Terwijl die laatste wel een aardige staalkaart is van wat Barry (zang) en Paul (teksten en, als ik het goed begrepen heb, de meeste composities) in huis hebben/hadden. Die verzamelaar is inderdaad wat wisselvallig, maar het vroege werk staat als een huis en maakt op zijn minst nieuwsgierig naar dit album. Al zie ik me niet direct die Cherry Red-boxset van vijf albums aanschaffen. Want ik krijg toch de indruk dat de kwaliteit met elke nieuwe plaat afnam.

Is hij geremasterd?

Ja, apart dat er zo weinig van de goede man op deze site te vinden is. Ook apart dat er in een paar eerdere berichten staat te lezen dat hij slechts 1 plaat heeft gemaakt.

Die box kan best leuk zijn, naast dit album ken ik ook het album 3 en daar is verder ook weinig mis mee. Daar staat o.a. ook een cover op van Wild World die op dat moment net uit was.

Jammer dat het niet op plaat is uitgekomen. Ik kom bijna in de verleiding om voor het eerst in jaaaaaren weer eens een CD aan te schaffen. Ik vind Barry Ryan overigens een beetje in dezelfde categorie vallen als Albert Hammond; ook zwaaaaaaar ondergewaardeerd. Leuk weetje waar niemand wat aan heeft; in mijn meest recente top 200 allertijden (eens in de pakmbeet 5 jaar maak ik met mijn nerdvrienden zo'n lijstje) staat Eloise nu toch eindelijk op de plek waar hij al die tijd al had moeten staan; nummer 93. Geintje, nummer 1! Man, wat een perfectie!!