Ennio Morricone - The Thing (1982)

Luister de score zonder ook maar te weten van wie die is en je zou denken dat het John Carpenter weer is tikkend en wel op zijn synthesizer. Niets is minder waar. Morricone imiteert Carpenter qua stijl, wat een erg boeiend resultaat teweeg bracht.

Ik roemde Carpenter hiervoor vroeger idd.

Erg interessant album van Morricone, met als hoogtepunt Humanity Pt. 2. Nipte vier sterren.

Nog twee keer geluisterd en blijft op vier sterren staan. Valt me overigens op dat sommige stukken erg veel weg hebben van de muziek van The Untouchables, ook van Morricone uiteraard

Ik kon (en eigenlijk nog niet) nooit geloven dat Morricone hier van echt de componist is en niet Carpenter. Het klinkt echt of dat die laatste weer eens lekker makkelijk (a la Dick Maas) even wat score op z'n synthersiser gecomponeerd heeft.

Heb ook wel eens gedacht dat Morricone het misschien gecomponeerd had en dat Carpenter het vervolgens zelf opgenomen had, maar dat zal natuurlijk wel niet.

Gaat me echt boven mijn pet, kan het gewoon niet rijmen met de rest van zijn werk en als het zo op Carpenter lijkt wat is dan het nut van Morricone inhuren? Had ie het net zo goed zelf kunnen doen, toch?

Hij wilde graag Morricone hebben voor de score, zoals zovele dat willen. Tijdens het proces heeft hij hem laten begaan, wat niet meteen het echte Carpenter geluid teweegbracht, maar daarna steeds meer liet kneden door middel aanwijzingen richting wat hij wilde. Zo begon de maestro met een veel melodieuzer geheel, wat steeds meer werd ingekrompen en versimpelt. Op zich zijn de synthesizers die Morricone gebruikte geen eens zoveel anders als die van Carpenter, want inderdaad Maas gebruikte dat ook (alleen is diens materiaal vele malen slapper).

Goede score van Morricone. Wel totaal anders dan andere Morricone soundtracks. Veel synthesizer wat nogal simpel overkomt, maar wel zeer effectief is bij de film en ook goed klinkt.

Inderdaad wat simpeler dan ander Morricone werk, maar wel o zo spannend. Geeft de film een meerwaarde en is als losstaande score ook echt de moeite waard. Lijkt op werk van Carpenter dat ik ken, maar vond het toch net een stukje spannender.

Wat deze sountrack van Ennio Morricone betreft was het toch een gehele verasssing. Vanwege het feit dat er muziek op de cd staat waar je in de film niet op let. Neem nu het nummer Bestiality beginend met chello's dat steeds meer dreigender wordt waarbij de spanning zich opbouwdt . Bij Humanity (Part II) is het alleen syntezyzer muziek wat we idd niet geheel gewoon zijn van Ennio. Het klinkt simpel maar past uitstekend bij de film.

4

Grappig; de reactie's over het album "The Thing" zijn erg positief, terwijl de score dat zelfde jaar genomineerd is voor "slechtste soundtrack".

En dat is werkelijk belangrijk? Die Razzie awards zijn enigszins een redelijke graadmeter voor slechte films, maar voor scores acht ik hen vrij incapabel. Andere hilarische nominaties ( in de geringe aantal jaren dat ze deze categorie hadden) zijn onder andere Peer Raben's Querelle en Morricone's Butterfly.

Het is belangrijk om te weten of de muziek het waard is om te luisteren of niet. Als zo'n score wordt genomineerd voor 'n Razzie Award, en je ziet hier dat de muziek goed wordt beoordeeld, en zoweel de film goed wordt beoordeeld zou ik de keuze nemen om de recensies hier gelijk te geven, dat het 'n goede score is.
En het was meer bedoeld ter informatie.

DG: One of the interesting things about The Thing was that it was one of the few films you didn't score yourself - and Morricone's score seemed to be close to your style. Why did Morricone score it?

JC: Because I wanted to work with him! In some cases I told him not to do so many notes - make it simpler and spookier. In some places he did compose full orchestral pieces, but in other places he used a very simple electronic idea, which I thought was great. I think he did an amazing job with the film.

Wat alleen dan weer niet wordt verteld is dat Carpenter niet alles van Morricone heeft gebruikt en zelfs ook nog muziek heeft geschreven die uiteindelijk in de film terecht kwam.

Dat lijkt me logisch. Het gebeurt vaker dat niet alle muziek van een componist wordt gebruikt. Op deze disc staat ook lang niet alles van wat er in de film zit. Als regisseur heb je die keuze, vooral wanneer je zelf ook nog eens verdienstelijke deuntjes componeert voor je films.

Eens, maar ging het puur om het niet vermelden van hoe de vork in de steel zat. Dat is niet erg logisch, vooral als iemand muziek van 1 van zijn helden heeft vervangen door eigen composities.

Zoals ik al zei: als regisseur heb je die keuze. Carpenter kennende zullen het temp tracks zijn geweest. Alles wat op dit album staat is in ieder geval van de hand van de meester zelf.

Er is wel een bootleg uit die meer muziek uit de film bevat, met onder andere wat deuntjes gecomponeerd door Carpenter: The Thing (Expanded Motion Picture Soundtrack)

Naar het schijnt geript van de isolated score die alleen op de laserdisc is te krijgen.

Ik richtte mijn reactie puur om het onvermeld laten van dit in het interview.

Dit geeft wat meer informatie wat betreft de collaboratie tussen Morricone en Carpenter:

Even so, it wasn’t a completely happy collaboration. Despite composing a substantial amount of challenging orchestral material, Morricone found that most of his work was ignored, and the one track that closely simulated Carpenter’s own electronic style was foregrounded during several key moments. That track (entitled Humanity Part II on the album featured in this review) is the piece most commonly associated with the theatrical cut of the film, a moody series of throbbing electronic pulses that speak of doom and despair. Its most famous application is in the film’s ominous opening sequence, as a dog is pursued across the snowy landscape by gun-toting Norwegians. Carpenter has since admitted than he added several textural moments of electronic music himself to flesh out key scenes in the film. Other tracks were chopped and edited or otherwise discarded completely.

Misschien niet erg leuk voor de componist, maar uiteindelijk is het eindresultaat het enige wat telt voor een regisseur en als deze ontevreden is op bepaalde punten, dan is het mijns inziens geoorloofd om in te grijpen. Waarschijnlijk was dit de goedkoopste oplossing voorhanden, want een Morricone zal ongetwijfeld niet de goedkoopste zijn.

Prachtige en zeer stijlvolle score die zelfs voor een op zichzelf al bijna briljante film als the Thing (1982) een meerwaarde kon betekenen.Vond het wel wat vreemd dat hier de naam van Ennio Morricone opdook want regisseur John Carpenter was gezien zijn eerdere films,waaronder the Fog en Assault on Precinct 13,prima in staat om zelf voor de muziek te zorgen.Zijn score voor zijn eigen film Halloween,uit 1978 geldt inmiddels zelfs als een absolute klassieker.Misschien dat het groter budget,studio inmenging en de daarbij gepaard gaande grotere werkdruk de aanwezigheid van Morricone (gedeeltelijk) verklaard.
Hoe dan ook het eindresultaat mocht er zijn,al is de bekende Morricone stijl hier toch een stuk minder aanwezig dan ik gewend was.Zo klinkt het fantastische openingsnummer van de film,hier Humanity (Part II),veel meer als een typisch Carpenter nummer.Bij de overige nummers is dat minder het geval en het is natuurlijk ook zo dat de muziek vrijwel naadloos bij de film aansluit,het gevoel van een troosteloos en verlaten landschap (de film speelt zich af op een geïsoleerde zuidpool post) wordt door de soundtrack uitstekend weergegeven.
Het album the Thing,dat ook prima individueel te beluisteren is,doet dan ook voortreffelijk zijn werk voor de film the Thing en behoort voor mij,samen met onder meer the Mission,the Untouchables (beide ook van Morricone),Blade runner,Paris Texas en Beetlejuice tot de betere scores uit de jaren tachtig.

Eindelijk weer verkrijgbaar, opnieuw uitgebracht door Quartet Records, dus eindelijk in mijn collectie. Hij klinkt geweldig en heeft een vrij dik boekje met achtergrondinfo.