Icehouse - Sidewalk (1984)

Iva Davies lijkt qua stem in een aantal nummers op Bryan Ferry - hele album doet wel wat aan Roxy Music ten tijde van Avalon denken - en ik vond dat al een van de mindere albums van Roxy.

We ze zijn hier de T.H.T. datum dus wel voorbij - al kan het een aardige inbreng zijn voor een 80's synthipop avond; zelf zou ik denk ik voor de vorige (met Hey Little Girl) kiezen.

Een ondergewaardeerd album, er staan hier ware poppareltjes op.

Ik heb dit altijd de mooiste Icehouse gevonden, tot ik ook de latere albums heb gehoord. "Taking the town" is een sterke optimistische opnener, "Don't Believe Anymore" een mooi dramatisch hoogte punt. En "Sidewalk" stevig en serieus (lekker dansen).

Wat is T.H.T. datum?

Tenminste Houdbaar Tot neem ik aan

Icehouse is hier zeker beïnvloed door Bryan Ferry en Roxy Music. Zeker geen verkeerd album: het bevat een aantal best aardige en pakkende popliedjes, maar toch ook wel nummers waarvan ik zeg: goh, dus jullie willen graag op Simple Minds lijken? (het nummer Sidewalk, maar ook wel Shot Down).

Frappant is dat ik op Sidewalk nummers vind staan die me doen denken aan nummers van Boys and Girls (Bryan Ferry, 1985), terwijl deze plaat uit 1984 is.

Wat een lullige hoesfoto trouwens: als je de plaat hebt kun je zien dat de zanger zijn gitaar achterop zijn rug draagt met de gitaarband onder zijn jasje.

Dat was toen vet in man, weet je dat dan niet?

Net als je broekspijpen omrollen, je bovenste overhemdknoopje dichtdoen en een schakelketting eroverheen omhebben.

Ik heb ook 2 jaar rond gelopen met een gitaar op mijn rug.
Probeerde eerst een drumstel, maar daar ben ik na een dag van terug gekomen.

Mietje

Binnenkort loop je weer met een draagzak voor je buik en daar zit ook iets in wat geluid maakt (maar ook luiers volpoept). Op den duur zit ook daar muziek in.

Ja, dan raakt men bij mij de gevoelige snaar.

In 1984 liep ik hooguit met puisten op mijn rug, maar volgens mij was dat geen mode.

Ja maar dit klinkt toch wat geinspireerder. Ik vind de nummers stuk voor stuk ijzersterk.

En het nummer Sidewalk... de synthesizers doen mij denken aan de Simple Minds ten tijde van New Gold Dream.

Dusty pages is grandioos!
De hoes is daarintegen grandioos lelijk.....

Beetje Duran Duran achtig hoesje.
http://eil.com/images/main/Duran+Duran+-+The+Reflex+-+7%22+RECORD-81472.jpg

Op "Sidewalk" staan een paar van de mooiste composities van Iva Davis. Zo mooi, dat ondanks het zwarte goud dat nog altijd trouw in de kast staat, ik toch de geremasterde versie nog eens een keer ga aanschaffen. Al klinkt dit album iets wisselvalliger dan zijn voorganger "Primitive Man" uit 1982, als Icehouse liefhebber mag deze plaat zeker niet aan je verzameling ontbreken. Daarna werd het allemaal wat minder, al moet ik er wel bij zeggen dat ik de laatste twee albums van Icehouse nog niet beluisterd heb.

Geweldige plaat van een geweldige band!

Dit is voor mij een Roxy Music rip-off, ten tijde dat Roxy Music zelf al niet meer zo inspirerend was.
De composities zijn nog wel voldoende...