Zaine Griff - Figures (1982)

Dat je ondanks de productie van Hans Zimmer (groot soundtrackcomponist) en de hulp van Warren Cann (Ultravox), Yukihiro Takahashi (Yellow Magic Orchestra) en Kate Bush toch een middelmatig album kan afleveren wordt hier bewezen.

Ik ken alleen Flowers en dat vind ik een grandioos nummer. Ben toch benieuwd naar de rest hoor.

Vandaag gevonden op vinyl, dit is toch wel een bijzonder album. Geen geringe namen die hun medewerking verlenen: o.a. Kate Bush, Yukihiro Takahashi (Yellow Magic Orchestra). In eerste instantie doet de zang aan David Bowie denken, maar dan door het pathos en de halen net ff meer aan Billy Mackenzie van The Associates - en die kant gaat het ook wel een beetje uit, zeg maar tussen Bowie, John Foxx (qua synth-werk en gedragenheid) en The Associates (neurotische, pathetische) in. Nog een paar keer draaien en dan uitgebreider bespreken.

Album was me destijds aangeraden door iemand van Platenmanneke (een van de eerdere gedaantes van Plato Utr), mede vanwege een bijzondere link, maar die ben ik ff kwijt; iig ben ik blij met dit album en middelmatig zou niet mijn eerste kwalificatie zijn.

Ik heb deze plaat indertijd blind gekocht - voornamelijk door de mensen die er aan mee deden. Vond het geen slechte plaat, maar in z'n geheel viel hij me toch tegen. Te Associates voor mijn smaak.

Ook ik schafte dit album onwetend aan en ging af op de mooie hoes. En het feit dat deze plaat maar een drol en twee of drie stuivers kostte.

Eeuwigheidswaarde heeft Figures verder helaas niet. Typische eighties sound met een stem die verbazingwekkend veel weg heeft van die van John Foxx maar geen indruk weet te maken. Jammer.

John Foxx? Luister nog eens goed - er zit ook veel Bowie in. "Typische 80's sound" - luister nog eens goed. Hoe kan een plaat die in de 80's is gemaakt, met als voorbeeld en als contribuanten een aantal 80's stijlikonen in vredesnaam anders klinken dan 80's?

De 70's waren geweest en de 90's dienden zich nog niet aan. Weten waar je over schrijft is wel zo fijn.

Dit gewoon een voorbeeld van een 80-stijlgegeven en daarbinnen eigenlijk best verrassend - itt wat wat hier gezwalpt wordt. Again, kennis van zaken en een goed oor wil wel helpen.

Naast dit album kan je bijv. ook Vogue Estate van Stephen Emmer liggen (met medewerking van Billy Mackenzie, van The Associates). Luister en free your mind - op vooroordelen zit niemand hier te wachten "80's sound .. geen indruk".

Hé, woa, woa! Ik zeg niet dat er niks goeds werd geproduceerd in de eighties! Ik zeg alleen dat dit een typisch geluid is uit die periode; je hoort het en je weet meteen uit welk tijdperk het komt, het wil alleen, voor mijn oren, niks bijzonders worden. En ik zeg ook niet dat 't me verbaast dat het een geluid heeft dat zo overeenkomt met dat decennium, je vergelijking met Bowie vind ik ook niet gek. Bowie, Foxx, het heeft van allemaal wat weg -en ja, ik weet dat Ultravox' Warren Cann hieraan mee heeft gewerkt- maar dit DOET me ondanks die vergelijkingen en medewerkingen gewoonweg niks.

Joy Division/New Order, The Cure, Siouxsie and the Banshees, Gary Numan, The Jesus and Mary Chain, Tom Waits en zelfs Deutsch-Amerikanische Freundschaft; dit zijn allemaal groepen/artiesten waar ik ontzettend graag naar luister die floreerden in de jaren tachtig. En die doen me WEL wat. Ik vind Figures gewoon niet bijzonder, sorry.

En mocht je denken dat ik heel erg in het algemeen en voor anderen sprak; ik bedoel alleen te zeggen 't album geen indruk op MIJ wist te maken.

Ik heb je al bewezen da'k van mening ben dat er in de eighties genoeg goeie geluiden zijn voortgebracht en ik de tien jaren waarin die zich afspeelden op muzikaal gebied nooit zou over één kam zou willen scheren. Er staan drie albums uit die periode in mijn Top-10 en als ik daar een Top-25 van zou kunnen maken zouden er nog vele voorbeelden uit die tijd volgen.

Naar mijn stemlijst kijken voor je reageert op mijn commentaar is dus ook best handig.

Sorry maar die stemmenlijst afficheert je nou niet meteen als een 80's-kenner/lover.

En wat jij beweert over het geluid, daar zou ik tegenover willen stellen dat dat veel meer geldt voor bepaalde ander albums - dit album zit duidelijk in een kleiner, wat meer 'arty' hoekje.

Typisch 80's in jouw termen zou ik eerder denken aan A-ha, Twelve Drummers Drumming, Thompson Twins, Big in Japan, Altered Images, de commerciële versie van The Human Laegue (vanaf het derde album) en zo kan ik nog even doorgaan. Zaine Griff was duidelijk geen mainstream.

En als ik je zou vragen wat voor synth's dan dat typische 80's geluid produceerden, vrees ik dat je daarop het antwoord schuldig moet blijven. Het afstandelijke van Foxx (dat Bowie ook regelmatig etaleert, "The thin white duke") daar heb je gelijk in - maar Foxx werkt met heel andere synth's bijv. Tuurlijk is in principe veel 80's geluid herkenbaar, maar dat heeft ook alles met de stand van de techniek en de productie te maken. Ik durf echter de bewering wel aan dat dit Dead Can Dance - Within the Realm of a Dying Sun (1987) album absoluut niet 80s gebonden is.

Mag ik dat warm aanbevelen?

En voor andere obscure tips kan je ook hier Muziek >> Toplijsten en favorieten >> MOOWS - Mjuman's Onbekende en Onbeminde Wave Sounds eens kijken - al moet ik daar hoognodig weer eens wat posten.

OK, ik zal echt niet beweren dat mijn kennis van de muziek van de jaren tachtig encyclopedisch is. En in dat 'meer artsy' moet ik je ook gelijk geven, het is geen standaard pop, dat had ik inderdaad beter kunnen nuanceren. Maar alsnog doet het me niet veel.

Echter, ik heb het album slechts één keer in zijn geheel beluisterd en hoewel ik me aanvankelijk nogal aangevallen voelde door jouw commentaar houden jouw argumenten wel stand dus ik ga het nog eens proberen binnenkort. Ik verwacht echter niet dat mijn stem véél hoger wordt.

Anderzijds zie ik nu dat ik een twee heb gegeven. Dat zou iets slechts aan moeten duiden en dit was gewoon net geen voldoende; muziek die degelijk vakkundig gemaakt is en mij niet mee wist te slepen. Halfje erbij.

Toch bedankt voor je reacties, ik hou je op de hoogte!

Het leuke is dat ik door deze discussie weer zin heb gekregen om meer bands in MOOWS aan de vergetelheid te ontrukken; dat heb ik daar net ook geschreven.

Wat ook beweerd mag worden over de 80s - het is zeker in begin en midden een buitengewoon productieve en creatieve tijd geweest. Veel indielabels zijn in die tijd ontstaan. Het grote voordeel van de hernieuwde belangstelling voor wave (>>> nu wave in de vorm van Editors, Interpol, Bell Hollow etc) is dat een label als Cherry Red nu albums opnieuw uitbrengt: in bonusvorm, dwz album met singles (die toen veelal niet op de lp stonden); Girls aty Our Best, Medium Medium . Overigens goed en betaalbaar te verkrijgen via Amazon.co.uk

Bloody Hell, jij strooit maar met namen die ik slechts ken als zodanig -als namen, dus niet de muziek zelf- en anderen waar ik nimmer van gehoord heb!

En ja, je hebt die typische eighties pop -waar, zoals we overeen zijn gekomen, dit album GEEN deel van uitmaakt - maar deze discussie en groepen, artiesten en albums die jij je erdoor genoodzaakt voelt te noemen bewijzen maar weer dat elk decennium een heel muzikaal universum op zichzelf is, dat door mij nog geheel ontdekt moet worden!

Want, ikzelf ben slechts geboren in 1986 en heb nog wel een aantal recente helden maar de grootste van mijn persoonlijke pantheon hadden hun gloriedagen allang beleefd voor ik ter Aarde kwam. En nu word ik er op een mooie manier aan herinnerd -niet nodig maar toch altijd welkom- dat ik een heel leger aan 'nieuwe' sonische voorvechters kan/zal rekruteren!

Mjuman, dankzij alle vinyl dat ik heb eergisteren heb aangeschaft en gekregen -zit nauwelijks 80's bij, afgezien van Queen's Flash Gordon- en deze discussie ga ik het weekend in met een nog veel warmer gevoel over muziek in z'n algemeenheid dan normaal. Dank! DANK zeg ik U !