Protector - Urm the Mad (1989)

Protector - Urm the mad! De noodklokken luiden. De ondergang is nabij. Cynisme alom lijkt het wel wanneer ondergetekende Urm the Mad van het bijzondere Protector weer eens opgraaft op een oud vergeten kerkhof. Het is 1989. Uit de underground komt dan veel Grindcore en Deathmetal opborrelen uit Engeland, Amerika, Zweden en ook zelfs Nederland, die snel commercieel interessant zou worden destijds. Anderzijds had je Thrash..."zonnige" Thrash zowat; ik zie bijv. nog zo Sacred Reich voor me staan op een vol festivalterrein met een vet zonovergoten Dynamo open Air. En naast al dit gebeuren links en rechts in de toen zowat exploderende Metalscene, zoveel kwam er naar bovendrijven, hadden we nog een band in het noorden van Duitsland die heel stug en GOUD eerlijk z'n eigen ding deed en zou blijven doen, namelijk Protector! Zij produceerden, niet trend gevoelig, maar wel uiterst giftig, hard, zwart en vies Thrash/Deathmetal. Op deze Urm the Mad gegoten in droeviggestemde heuze doom melodieën ronddwarrelend langs tergende pijn die de mensheid toch wel het laatste duwtje lijkt te geven, anders wel door plotseling in menig nummer krankzinnig ziekelijke Death/Thrash geweld! Er zit een sfeer in deze plaat met een duistere galm en zwarte ondertoon agressief gebracht conform de meest geïnfecteerde verdorven recepten. Atrocity, ook uit Duitsland, deed ook zoiets aanvankelijk en Autopsy lurkte ook maar al te stevig aan dit soort doodsvezels met specifiek dit soort sferen, vooral op Mental Funeral uit 1991. Bands als Winter (alleen maar Doom) en oude Paradise Lost schiepen ook van dit soort naargeestige werelden. Maar Protector bracht Doom elementen hiezo into Death-Thrash in 1989 op hun manier relatief eenzaam toen tussen opkomende MTV Deathmetal, Grind herrie en toegankelijker wordende (techno) Thrash. Deze goddelijke onderschatte, misschien wat moeilijk te doorgronden band had echt veel beter verdiend tussen al die andere wat toegankelijker bands links en rechts.