Billy Bragg - Workers Playtime (1988)

Vaak over het hoofd gezien, deze pianoplaat van de Marijnissen van de popmuziek. Toch een van de juweeltjes van de jaren tachtig, met onverslijtbare songs in een eigen ballroom-/countrystijl. En Bragg kan ook liefdesteksten schrijven: "No amount of poetry would mend this broken heart. But you could put the hoover round if you want to make a start". Op een troon zetten die man.

Over het hoofd geziene singer/songwriter buiten UK, maar dit album is een juweeltje

Billie Bragg leverde een prima lp af in 1988 . Het eerst hoorde ik must i paint you a picture op de radio en kocht de lp de volgende dag . Ik heb ze de eerste weken grijs gedraaid ; het zijn allemaal prachtige nummers soms ingetogen (must i paint you a picture ,tender comrade, the only one , the short answer) soms politiek (rotting on demand) en soms vrij vrolijk (she's got an new spell) om tenslotte grandioos te eindigen met waiting for the great leap forwards
so join the struggle while you may
the revolution is just a t-shirt away
waiting for the great leap forwards
dit terzijde : ik ga in de eerste plaats voor de muziek niet voor de tekst