Anthony Phillips - Private Parts & Pieces (1978)

Degene die aan deze meesterlijke plaat 2 sterren heeft toegekend moet zich gaan schamen!

Zo dat is duidelijk! Ook ik schaal hem wel wat hoger in maar niet zo hoog als jij.

Ik blijf erbij dat Anthony Phillips meesterlijke platen maakt. Deze geef ik 4 sterren.

Nou, ik zou zeggen doe dan maar.

Is deze te vergelijken met The Geese & The Ghost ??

iets lager qua kwaliteit (met de nadruk op iets) maar wel die stijl.

Ja. The Geese & The Ghost, Private Parts & Pieces en Private Parts & Pieces II: Back To The Pavilion kunnen qua sfeer een beetje als een trilogie worden beschouwd.

Ik geef dit album in ieder geval 4 sterren. Dit als grote fan van Anthony Phillips, moet ik eerlijk zeggen. Het maakt niet uit of je PPP1 of PPP2.....PPP8 hebt, komt allemaal op hetzelfde neer, maar het zijn erg mooie romantische stukken, met bijna allemaal een zweem van romantiek om zich heen. Hij doet het bijzonder goed als muzikant, want of hij gitaar speelt, of piano, of synthesizer, maakt niet uit. Alles wat uit zijn pen komt is gewoon erg mooi. Genieten dus.

Zelf vind ik dat er echt wel een groot verschil is tussen de eerste Private Pieces & Parts en de latere maar met Field Day heeft Phillips alles terug goed gemaakt.

tja, dat is wel waar...als ik naar PPP11 luister dan heeft dit toch niet meer de uitstraling van zijn vroegere albums. Wat flauw aandoende ambient...jammer! Ik hoop dat hij zich weer "revancheert", en iets moois uitbrengt...

Prachtige hoes maar ik begrijp de hoge score van deze plaat echt niet. Het kabbelt eindeloos door en is in niets te vergelijken met zijn meesterwerk The Geese & the Ghost. Ik vind het gewoon een hele matige plaat.

Vind ik toch een heel prettige plaat. Vergeleken met Geese & the Ghost zijn de arrangementen een stuk spartaanser: overwegend gitaar- en pianostukken. Desalniettemin voelt hat album niet monotoon aan. Wellicht omdat Phillips veel emotie uit zijn instrumenten weet te halen. Tregenna Afternoons vind ik hier het hoogtepunt. Dat nummer klinkt alsof je vertoeft in een middeleeuws landschap waar de blaadjes langzaam van kleur verschieten. De zonnestralen weten nog maar amper te verhullen dat de herfst eraan komt. Sowieso heeft het hele album een melancholieke ondertoon die mij uitstekend bevalt. Dat de mooie hoes een prachtige aanwinst voor de platenkast is, vormt een bekoorlijke bijkomstigheid.