Tapes 'n Tapes - Walk It Off (2008)

Na een eerste luisterbeurt pakt dit album me niet, zoals het debuutalbum wel deed. Op 'The Loon' stonden pareltjes als 'The Illiad', 'Crazy Eights' en het prachtige '10 Gallon Ascots'. Ik heb het idee, dat dit nieuwe album een heel ander geluid heeft, maar ik kan het nog niet goed benoemen. Het is ieder geval nog niet 'pakkend' genoeg en het overtuigt me nog niet.

Ja, ik heb hetzelfde. The Loon was erg goed, dus deze ga ik nog wel flink wat kansen geven. Conquest is mijn favoriete nummer tot nu toe, stem volgt later.

Een stuk minder dan The Loon, tegenvallertje...

Nou, helemaal niet. Lekker gruizige indie-rock.

Verwijst de hoes ergens naar? 't komt me wel heel bekend voor.

Abbey road mabye ?

Genesis - The Way We Walk

Walk It Off komt er op Pitchfork ook niet goed vanaf: 5.9. Terwijl de eerste toch een dikke 8.6 scoorde.

Ik ben het met Pitchfork eens, dit album valt tegen. Het lijkt harder, maar een stuk minder fijn om naar te luisteren. 3,0*.

Abbey Road van The Beatles kwam spontaan in me op bij het bekijken van deze hoes.
Vier mannen die over zwarte en witte lijnen stappen.

Erg lekker plaatje dit. Dat drumwerk liebe ich. Febogrillburger uiteraard mét smakelijke whiskeysaus.

Daaaamn, wat is Le Ruse een geweldig nummer! Jammer dat het daarna nogal op de vlakte blijft allemaal. Het eerste nummer uitgezonderd is het nergens zo memorabel als The Loon.

Vanavond staan ze in Rotown, maar ik sla even over. 3* voor dit album en Le Ruse nog maar een keer keihard draaien.

Minder subtiel en afwisselend dan The Loon, maar de jonge-honden-energie is gebleven. Het prettig gruizige geluid van het debuut is op deze plaat wel wat te veel opgepompt, een typisch trucje van producer Dave Fridmann (Mercury Rev, Flaming Lips, MGMT) dat in dit geval niet overal even goed uitpakt. Met name in track 2 en 3 stoort me dit.

De CD heeft wel een lekkere vaart; nummers sluiten goed op elkaar aan. Briljante opener Le Ruse staat wat alleen, maar het clustertje Headshock, Conquest en Say Back Something klinkt me steeds beter in de oren.

De afsluiter, het nogal irritante The Dirty Dirty, detoneert behoorlijk.

Ik moet nog even wennen aan dit album. Ik vind de zang nog wat oppervlakkig. Hoewel het instrumentaal wel goed zit. Voorlopig 3* voor dit nieuwe album van de Tapes.

minstens net zo sterk als The Loon.

Aan dit plaatje heb ik vorig jaar best wat plezier beleefd. En bij herbeluistering vind ik het nog altijd een fijn album. Lekker ongecompliceerd ruisend rocken met opener Le ruse. Meedeinen op de heerlijke baslijn in Time of songs. Hyper drummen met Hang them all. En zo verder gedurende het hele album.
Genietbaar.
Hoogtepunt, het mooie popliedje ´Say back something´.
Uitzonderlijk: geen enkel nummer boeide niet. Rapportcijfer: 7plus.