Eerste soloplaat van Pat Metheny. Gelijk de beste die ik van de man ken. Een aangenaam trio (Pat Metheny, Jaco Pastporius en Bob Moses) vullen deze plaat. Aangenaam, want ik heb zelden trio zo overdonderend horen spelen. Toegegeven: hier en daar heeft Metheny 2 gitaarpartijen ingespeeld, maar het meerendeel is gewoon het trio.
Voor mensen die The Pat Metheny Group een warm hart toedragen: dit is andere koek. Meer recht voor zijn raap jazz.
Goeie genade, wat een prachtig gitaargeluid produceert deze Pat Metheny. Nooit geweten dat jazz en electrische gitaren zo goed samen konden gaan.
Dit kon wel eens een grote favoriet gaan worden.
Pat zijn debuut en tevens een van mijn favorieten. Met prachtige en sfeervolle nummers. Mondje dicht en lekker laten meedrijven op die prachtige Metheny muziek.
Jammer dat As Falls Wichita, So Falls wichita Falls niet op deze site staat. Die vind ik nog net iets beter dan deze.
Ik weet niet of er grotere PM fans op deze site zijn als ik maar afgezet tegen veel van zijn overige briljante werk is Bright Size Life gewoon goed. Hij heeft ook echter bagger gemaakt (bv Zero Tolerance for Silence) Live altijd een sensatie.
Broem schreef: Ik weet niet of er grotere PM fans op deze site zijn als ik
Dat denk ik ook wel.
Na Imaginary Day ben ik ook wel afgehaakt. En niet dat ik alles van voor die tijd heb. Bij lange na niet zelfs. Ik ben dus ook een zeer gematigd liefhebber van zijn werk.
Helaas heb ik hem ook nooit live gezien.
Dit is echt een prachtig album. Maar hij heeft in de begintijd (vanaf 76) toch wel meer gesoleerd op de manier waarop je hem op Bright Size Life hoort spelen. Echt een heel mooi gitaargeluid, heerlijk jazzy, warm en vol. En ja, op dit album wordt er door de andere twee muzikanten ook geweldig gespeeld. Een prachtig geheel. Sit down en enjoy!
Puntgaaf vinyl exemplaar op de kop kunnen tikken van dit debuutalbum van Pat Metheny. Samen met bassist Jaco Pastorius en drummer Bob Moses een echt ‘jazz’ album waarop zijn kenmerkende gitaarstijl al prima hoorbaar is. Een stijl die Pat heeft doorontwikkeld tot zijn handelsmerk. Mooi om toe te voegen aan mijn PM vinyl collectie die inmiddels aardig compleet is (joepie) Zo gaaf om te horen hoe goed de ECM kwaliteit (qua geluid) in die jaren al klonk. Subliem.
Dromerige gitaarfusion, met naast Pat Metheny op de fretloze bas niemand minder dan Jaco Pastorius.
Ik ben niet echt bekend met Pat Metheny, maar wat ik van hem ken, lijkt niet echt hierop. Deze stijl vind ik erg mooi. En dan die mooie ECM-hoes erbij. De productie en eindmix zijn ook tijdloos.