Betere tip dan deze kan ik bijna niet geven voor een post rocker.
Dit album geeft vooral door piano geïnduceerde opzweperigheid heel veel spanning in de climaxen die dit album toch rijk is.
Deze gasten hebben zich een jaar en een half in de bergen teruggetrokken om deze ware parel op ons los te laten.
Dit hoor je wel degelijk in de muziek, de sfeer van een nachtelijk bos komt toch meermalen voor.
Wat de hoes perfect verbeeldt.
UB2 die basslijn geniaal.
unmudded lake schreef: Betere tip dan deze kan ik bijna niet geven voor een post rocker.
Mwah, niet echt mee eens. Klinkt bij vlagen wel interessant maar echt indrukwekkend is dit imho niet te noemen. Wellicht hadden ze zich nog wat langer moeten terugtrekken in die bergen
Een album wat het beste is te beluisteren op een koptelefoon omdat anders details verloren gaan.
De korte opener is feitelijk het intro voor track 2 Judas! Judas! Die song bouwt dreigend op naar een heerlijke apotheose. Oig is een 'klassiek' postrocknummer met een fraaie (deels gezongen) melodie. Le:465 zet deze lijn voort. Prachtig weer de melodie en meeslepend gespeeld, waana UB1 je in een relaxte trance brengt. Epiphany is bijna 8 minuten zweven. Eerst breekbaar gezongen en daarna opzwevend instrumentaal tot een climax komend. UB2,l Amoc en tenslotte Yesterday's Forgotten zijn ook alle drie hoogtepuntjes.
Ik deel niet snel onmiddellijk 5* uit, en doe dat ook nu niet. Maar een ruime 4,5* is het voor mij zeker.