Joe Henderson - In Pursuit of Blackness (1971)

Met: Joe Henderson (tenorsax); George Cables (elektrische piano); Lenny White (drums)
En op 'No Me Esqueca', 'A Shade of Jade' en 'Mind over Matter': Curtis Fuller (trombone); Pete Yellin (altsax, fluit, basklarinet); Stanley Clarke (bas)
Overige tracks: Woody Shaw (trompet); Ron McClure (bas); Tony Waters (congas)

SNOR!

Hendersons vierde plaat voor het Milestone-label, en hij houdt zijn sterke reeks vast al weet ik niet of deze nog vaak opgezet gaat worden. De twee meest interessante tracks zijn waarschijnlijk wel 'Invitation' en 'Gazelle', die live zijn opgenomen in het Lighthouse Café (vlakbij L.A.). De geluidskwaliteit is oké maar niet fantastisch, maar vooral de aanwezigheid van Shaw maken deze opnames interessant. Voor 'Gazelle' zou ik deze plaat nog best eens opzetten, van 'Invitation' prefereer ik toch wel de versie op Hendersons eerdere plaat Tetragon.

De studio-opnames (zonder Shaw) zijn wat tammer, ondanks dat Henderson bij momenten wel laat horen waarom hij een van de meest creatieve saxofonisten uit de jazzgeschiedenis is. Daarbij inspireert hij hoorbaar de rest van de band, maar het heilige vuur laait zelden écht hoog op. 'A Shade of Jade' kende ik al in een superieure versie op Mode for Joe.

Heel erg prettige plaat om te luisteren, maar in vergelijking met sommige van zijn eerdere LP's (en de snor op de voorkant) mis ik een beetje echte urgentie. Maar het album heeft zeker zijn momenten.