Chroma Key - Graveyard Mountain Home (2004)

AL bladerend kwam ik dit ergens tegen. Het album kreeg een redelijke goede recensie op Allmusic en aldaar 4 *. Het blijkt een soort van een soundtrack te zijn van een film uit 1950, 'strange guidance'. Hij (Kevin Moore, ex Dream Theater) heeft de toenmalige soundtrack gestript en deze nummers erop bedacht. Helemaal duidelijk is het me niet, maar goed, een soort van een soundtrack dus. Echt enthousiast ben ik er niet over, ik draai de plaat wel eens omdat ie niet zoveel aandacht opeist maar verder doet het me niet veel. Ik vind het een magere productie, oudbollig zelfs voor 2004, te bedenken de mogelijkheden die er zijn en wat anderen presteren. Dit is zeker niet het beste jongetje van de klas. Het is een sober elektronisch over het algemeen instrumentaal plaatje met wat zang toegevoegd. Als de plaat is afgelopen blijf ik met zo'n gevoel achter van ... leegte, echt niks zeggend. Waar heb ik nou eigenlijk naar geluisterd? Terwijl er toch veel afwisseling in de plaat zit. De passie ontbreekt, bewust of niet. Het is een Sad Sad Movie. Omdat ik dat niet weet toch een 3 *.

Ik snap wel wat je bedoelt. Ik heb hem nog nooit uit kunnen zitten. Het filmpje op de DVD is ook wel erg stemmig, maar het geheel komt een beetje over op mij als 'moeilijk doen om het moeilijk doen' -- te gemaakt dus.
Muzikaal is dit wel iets heel anders dan de andere Chroma Key CD's en deze is in ieder geval niet mijn favoriet. Maar ik moet er eigenlijk nog maar eens naar luisteren, ik wil nou ook geen onvoldoende geven voor iets wat ik nog niet helemaal ken.

Inmiddels na een upgrade van mijn set, zoals dat heet, moet ik terugnemen dat er iets mis zou zijn met de productie. Het is nu juist dat wat het luisteren aantrekkelijk houdt. Het album lijkt meerdere lagen te hebben, ik bedoel dat het ene effect zich dichtbij en het andere geluid zich veraf bevindt zodat er meer ruimte tussen verschillende effecten ontstaat en te horen is. Er is zodoende genoeg te bewonderen in het geluidsbeeld en dat komt deze plaat ten goede. Daarnaast geeft de plaat een mooi en helder stereobeeld, hierdoor wordt de plaat voor mij, meer dan zeker de moeite van het opzetten en het luisteren waard.