Scott Dunbar - From Lake Mary (1994)

Scott Dunbar werd geboren tussen de rivier de Mississippi en Lake Mary in. Veel geïsoleerder zul je het niet meemaken. Hij maakte zijn eerste gitaar net als vele anderen in die tijd van een sigarendoos en een bezemsteel. Paar stroomdraden en je hebt een soort van gitaar. Wordt trouwens nog steeds best wel veel gedaan, maar dan meer uit nostalgische overwegingen dan uit geldgebrek. Op zijn 10e kreeg hij een echte gitaar en leerde hij zichzelf spelen. Lezen zou hij nooit leren, laat staan noten lezen. Alle liedjes die hij hoorde of zelf maakte moest hij dus zien te onthouden. Dat lukte niet altijd. Tijdens optredens vergat hij wel eens lappen tekst, maar hij speelde voornamelijk in zijn woonomgeving en iedereen kende hem en hij was bovendien ontzettend sympathiek, dus werd het hem graag vergeven.

Dit album komt origineel uit 1972 en is in een "nieuwe" versie uitgebracht door Fat Possum, het label dat zo veel "oudere jongeren" de kans gaf hun werk alsnog op plaat uit te brengen. Het is enkel Scott, met zijn eigen stem en akoestische gitaar. Hij speelt vrij luid op zijn gitaar, zijn stem is redelijk hoog en vertoont her en der wat valse trekjes. Dat gebeurt wel vaker. Het kabbelt op een relaxte manier voort. Eigenlijk is dit niet echt voor de plaat bedoeld. Je moet zo'n man eigenlijk gewoon zien optreden als je langs de Mississippi reist, dat werkt het beste. Maar ja, ook deze man is al lang weer dood en dus is het mooi dat we nog iets hebben. Een echte topper was Scott Dunbar zeker niet, daarvoor schoot hij in alles een tikkeltje te kort. Sfeervol is dit echter wel en voor liefhebbers van de vroege akoestische Delta blues is dit zeker niet verkeerd.