Olivia Ruiz - Chocolat Show! (2007)

Ik was verrast toen ik zag dat er een nieuw album was verschenen van Olivia Ruiz, die mij op diens beurt weer heel erg verraste met haar tweede plaatje La Femme Chocolat. Helaas geen nieuw album van de vrouw, maar wel haar allereerste live-plaat en om maar met de deur in heus te vallen; een live-plaat die je een heel ander beeld geeft van Olivia Ruiz en de muziek die zij in het verleden heeft gemaakt. Het begint al met het titelnummer La Femme Chocolat die live zoveel energie bevat dat het allemaal nog magischer wordt dan het al was. Voor mij echt een kippevel moment. De eerste vijf nummers die ik heb gehoord, hebben ervoor gezorgd dat ik dit plaatje linea-recta in bestelling heb gedaan. Lees vooral ook mijn recensie bij haar tweede album en ontdek vooral haar muziek als je dat nog niet gedaan hebt. Hopelijk later wat meer woorden voor deze wervelende Chocolat Show!

Ik ben hier erg benieuwd naar, aangezien ik vooral La Femme Chocolat fantastisch vind. Toevallig ook commentaar op de DVD?

Nee, sorry. Heb alleen de cd... Staan overigens leuke extra's op die cd.

www.mp3blog.punt.nl[/url]

Olivia Ruiz was vorig jaar één van de fijnste ontdekkingen van die zomer.
De frisse klanken van haar tweede plaat La Femme Chocolat sloegen bij
mij meteen aan en het was vooral het gebruik van wereldlijke instrumen-
ten die van dit album een topper maakte. Voor wie zich niets meer van
de berichtgeving herinnert bij het debuutalbum zo'n jaar geleden,
nog even een kleine quote over Olivia Ruiz:

,,Dat deze Franse schone ooit meedeed aan wat bij ons Idols heet, had ik
nooit kunnen denken. Meteen was ik overdonderd door de in Marseille
wonende zangeres Olivia Ruiz (geboren als Olivia Blanc). Bij ons staat de
muziek van Idols-finalisten steevast bekend om pure commercialiteit -
nummers die goed in het gehoor liggen, maar allesbehalve interessant
zijn. Wel, bij deze dame ligt dat anders. Zij weet duidelijk van aanpak-
ken, zo blijkt als ik voor het eerst haar in 2005 verschenen tweede al-
bum La Femme Chocolat in mijn cd-speler stop.''

Zoals gezegd een idolszangeres zoals we die graag zouden willen zien.
Al een tijdje houd ik de Franse zangeres in de gaten en dat leidde er toe
dat ik werd bericht over 'Chocolat Show', een spannende titel voor niets
meer of minder dan madam Ruiz' haar eerste live album. Er was geen twij-
fel over mogelijk dat die plaat snel in mijn kast zou komen te liggen. Maar
al snel werd duidelijk dat de magie van de vorige twee platen totaal mist
op deze liveplaat. Kan Olivia Ruiz haar hoofd boven water houden in de
ruim vijf kwartier durende Chocolate Show?

De show opent sterk met één van de beste nummers van haar twee-
de plaat, het gelijknamige La Femme Chocolat. Het nummer opent met
diezelfde mystiek als van de tweede studioplaat. Ook Malaguena,
afkomstig van het debuut, ligt goed in de oren. Maar zodra het einde
van het lied in zicht is, verandert het liefelijke chocolade feest in een
Zwarte 'Chocolade' Cross. Waar Quijote op de studioplaat ook al heftig
was in vergelijking met de rest, is het tempo van dat nummer (en de
daarop volgende reeks songs) nóg een tandje verhoogt. Vooral de num-
mers van haar debuutalbum J'aime Pas L'amour komen in de liveshow
slecht uit de verf. Dieptepunt is ongetwijfeld het gelijknamige titel-
nummer dat een hardrock jasje heeft meegekregen en totaal niet past
bij het repertoire van Ruiz op La Femme Chocolat. Het live album kab-
belt verder met deze nietsdoende harde rock en pas tegen het einde
wordt het weer interessant wanneer Olivia J'traine Des Pieds inzet.
Alleen dat nummer doet eer aan de stijl die Olivia Ruiz weet neer te
zetten op haar beide studioalbums.

Chocolat Show is niet zo wervelend als dat de titel doet vermoeden.
De nummers hebben een sneller tempo meegekregen, wat ervoor zorgt
dat het geheel erg rommelig gaat klinken en bovenal snel gaat vervelen.
Gezien het feit dat deze plaat ruim vijf kwartier duurt, blijft Chocolat
Show keer op keer een lange zit.