Coleman Hawkins - Wrapped Tight (1965)

Eén van de laatste echt sterke platen van veteraan Coleman Hawkins. Hij is uit 1904, dus ten tijde van deze plaat is hij al 60 jaar oud. In 1967 maakt hij zijn laatste opnamen en in 1969 overlijdt door overmatig drankgebruik.

In feite is (was) hij een tenor saxofonist-pionier, maar ten tijde van deze plaat zijn er bekendere tenors te noemen (Coltrane, Dexter, etc.). Ik vind het erg gaaf dat Impulse! hem de kans gaf voor deze sessies, waar Coleman laat horen dat een goede jazzplaat niet over-the-top en out there hoeft te zijn, om toch een goede jazzplaat te zijn. Hij laat de jonkies en het publiek toch maar even horen hoe een tenor saxofoon ook goed kan klinken: diep, warm en melodieus.

Met een fijne band met gelijkgestemden (waaronder trombonist Urbie Greene en drummer Eddie Locke) hebben we hier te maken met een gezellige plaat vol standards, en een sound die nu in 2023 nog goed klinkt. Er zijn niet veel Impulse!-platen die echte stinkers zijn. Althans ik heb ze (nog) niet ontdekt. Een welkome toevoeging aan mijn collectie, al moet ik hem eerst nog opsnorren.