Robert Plant - Manic Nirvana (1990)

Nog geen berichten bij deze plaat? Beste wat ie buiten Led Zeppelin heeft uitgebracht.

Prachtige Plaat.
Bijna alles wat Robert Plant zingt is gewoon net beter als een willekeurige andere zanger.

Nog steeds die vervelende productie. Wat mij tegenstaat aan deze plaat is dat hij zo ongelofelijk hard is.

Nu houd ik normaal wel van keiharde muziek, maar hier vind ik het soms lawaai maken om het lawaai maken. Met zo'n klinische blikken productie klinkt het alsof iemand allemaal vuilnisbakken omgooit.

Songmateriaal is verder prima, maar voor mij is dit dus niet echt een plaat om vaak te draaien.

herken niks in een vervelende productie (vind 'm juist erg direct en inderdaad ook wel hard) maar check anders de geremasterde Nine Lives versie van een paar jaar geleden eens.

Blijft mijn Plant favoriet.

Erg mooie hoes, maar muziek vind ik een beetje gedateerd.

Inderdaad een mooie hoes. En het eerste nummer knalt er lekker in. Mooi gezongen door plant. Maar de daarop volgende nummers zijn lang niet zo sterk. Eigenlijk kabbelt de plaat maar door zonder echte hoogtepunten. Het is niet slecht maar ik word er zeker niet door gepakt. Pas bij anniversary spitsen mijn oortjes zich weer eens. Gelukkig word deze lijn mooi doorgertokken bij liars dance. Een mooi zep achtig nummer jammer dat het maar zo kort is. De rest is weer niet echt interessant. Spijtig want de plaat begon verdomd goed.

Anniversary is toch wel een erg fijn stukje muziek.

een goede rockplaat, maar zijn debuut is toch beter. i cried is een redelijk zwakke ballad. tie dye.. begint met een fragment van een aankondiging van het woodstockfestival;liars dance is een mooi acoustisch nummer. ik beluister dit albumniet zo vaak.

En hoe zou dat komen? Ik luister het eerlijk gezegd ook niet vaak.

Het is een mengeling van matige songs, jaren' 80 productie. Ik vind het gitaarspel beneden Plant's waardigheid en die overheersende drumcomputer doet het album ook weinig eer aan.

Gelukkig is het Robert Plant en zijn vocalen vergoeden veel. Soms is hij bij enkele vlagen weer magistraal, als de nummers een beetje meewerken. Zo is de afsluiter Watching you nog zo sterk dat je denkt dat er ergens bij het voorgaande een vergissing in het spel moet zijn.

The dye on the highway krijgt nog een bovengemiddeld cijfer. Maar ook hier blijft de elektronica als een zwaard van Damocles boven het nummer hangen.

The Principle of Moments klonk ook behoorlijk jaren '80. Maar de productie nam je voor lief en zelfs de drumcomputer bij Big log, bij de aanwezigheid van sterke songs en toch ook een mooie sfeer.
Maar dat alles ontbeert Manic Nirvana. Het huisvest nog wel het prachtige akoestische Liars dance, een nummer dat met een grote weemoed aan Led Zeppelin refereert.

Verder geen album om met veel trots op terug te kijken.

Kan overproductie/slechte produktie kwalitatieve goede songs de nek omdraaien?
Het generale antwoordt laat ik in midden, voor Manic Nirvana blijven de nummers overeind maar het had zoveel beter kunnen zijn............ das wel duidelijk. Misschien komt het doordat 3 mensen de productie deden. Mr Plant himself, Phil Johnstone (ook medemuzikant, keyboards en gitaar) en Mark Stent.
Veel tracks zijn te druk met samples en lagen die verkeerd gemixed zijn. Het dieptepunt hierin is wel SSS & Q. Drums staan veel te ver naar voren (te hard), onbegrijpelijk dat dit goedgekeurd is. Verder klinkt het veelal zeer mechanish een soort verkrampte poging om heel modern mee te gaan met de tijd.
Wat dat betreft is Liars Dance een verademing, akoestische song zonder poespas. En waar ik al mee begon de tracks zijn in de basis helemaal niet slecht. Ondanks de belabberde productie blijven de nummers overeind. Met Nirvana en Tie Dye On The Highway als vaandeldragers. Dit album is gewoon een hele goede rockplaat waarbij Robert Plant zingt als in zn beste dagen bij Led Zep. Track 5 is het enige nummer die mij niet kan bekoren. Daarom krijgt dit album ondanks alles toch 4 sterren.

Slechts 2 sterren. Tis het allemaal wederom niet met Plant op dit album
Tja.........een boel ongestructureerd en nietszeggend geblèr en dat is het dan.
1 redelijke track Hurting Kind.........kan er net mee door....