Controversy (2008)

Cover-albums zijn altijd gevaarlijk en meestal tegenvallend, zeker als het albums zijn met diverse uitvoerenden.
Hoe zit het dan met dit album? Uiteraard het zelfde laken een pak.

Opener She's Always in My Hair haalt het niet bij het origineel dat ik een zeer sterk Prince-nummer vind. Hortend en stotend brengt D'Angelo dit ten gehore en ik geloof het al snel.
Purple Rain is origineel een lang en episch nummer. Stina Nordenstam maakt er een drie-en-een-halve minuut durende versie van die je nauwelijks herkent. Ik vind dit eigenlijk wel heel erg goed gedaan.
Blue States (wie?) covert Alphabet Street en ook dit nummer is compleet verbouwd en ik vroeg me even af of dit echt wel een cover was van die grote hit. Ja dus. Hier is een een loungy track geworden en op zich zo slecht nog niet met name door de lef van het verbouwen.
Susanna And The Magical Orchestra blijft redelijk dicht bij het origineel van Condition of the Heart, dat kan ook haast niet anders want dit nummer is van zichzelf al zo perfect. De stem van Susanna past goed bij dit nummer waardoor het een zeer mooi nummer is geworden.
Crazy You is nu niet bepaald een sterk nummer van Prince en Osunlade probeert de vibe van het nummer vast te houden en wat meer te vertalen naar nu. Ze doen dat redelijk goed alleen blijf ik dit nummer gewoon niet zo bijzonder vinden.
Controversy is een zeer geliefde track van mij en ook hier was het even schrikken toen ik de versie van Hefner hoorde: ik waande me weer rond de eeuwwisseling met lounge op zijn hoogtepunt. Deze versie klopt, maar doe mij maar het origineel als ik mag kiezen.
Girls and Boys krijgt hier een reggae-sausje van The Dynamics. Grappig, maar wel wat eentonig op den duur. Doet u mij maar de dampende Prince-funk van het origineel.
The Ballad Of Dorothy Parker is een zeer sterk Prince-nummer en Broadway Project Feat. Jeb Loy Nichols maakt hier een aparte versie van. Apart zeker, maar mooi? Nee, dit noem ik verkrachting van het origineel. Arme Dorothy: ik zou aangifte doen als ik jou was.
7 Hurtz mag met Peaches aan de gang om wat te maken van Sexy Dancer. Kunnen die vervelende wijven niet wat anders gaan doen. Sexy? Duvel op en houdt uw mond dames.
Soulwax heb ik hoog zitten en live willen ze wel vaker wat van Prince opvoeren. Op dit album is dat Starfish and Coffee. Ja best leuk, maar meer ook niet. Ze kunnen het beter laten bij een leuk live-intermezzo maar het hoeft voor mij niet op cd gezet te worden.
Van Rob Mello heb ik nog nooit gehoord en eerlijk gezegd komt dit nummer, Critical me ook niet bekend voor. Lekker funky in de droge oude Prince-stijl met vervormde stemmen en al. Camille in da house?
LB mag The Future van het Batman-album coveren. Hoeft hij voor mij niet nog een keer te doen. Dit is een compleet gestripte versie die me totaal niet raakt.
Kode 9 and Space Ape sluit het album af met Sine of the Dub. Ook dit komt mij niet echt bekend voor en het nummer zelf geloof ik wel.
Dan is de balans snel opgemaakt: voor de helft leuke covers en voor de andere helft is het maar zo zo. Geen verrassing dus.

Dit is echt een heeeeeeeel saaie tribute cd...

zonde van de moeite....

één interessante cover hier, D' Angelo