Jon Oliva's Pain - Global Warning (2008)

Nou ja...een nieuwe Doctor Butcher plaat is er nog steeds niet van gekomen maar ik ben alvast hartstikke blij dat Oliva tegenwoordig met enige regelmaat nieuw materiaal op ons loslaat. Nadat zowel Tage Mahal als Maniacal Renderings voor mij absolute toppers waren kijk ik hier dus heeeeel erg naar uit.

Één van mijn favorieten, Jon Oliva, ik probeer hem nu eens niet eerst te downloaden maar wil genieten wanneer ik hem heb gekocht, het vorige album is m.i. een waar meesterwerk. Wat ik tot nu toe gelezen heb hierover stemt mij vrolijk.

DIT IS ECHT EEN TOP ALBUM!!Jon oliva heeft het weer geflikt. De stem is fantastisch, de songs uitstekend en ook de productie is veel beter dan de voorgaande JOP albums. Er ligt niet meer zo´n bombastische deken over de plaat heen, het klinkt veel cleaner. Er zitten aardig wat rustpunten op het album, maar deze ballads zijn van een hoog niveau. Het is duidelijk te horen dat de inspiratie weer helemaal terug is. Plaat van het jaar, nu al, en dus de hoogste score.

vorige platen van Jon waren wat wisselvallig maar deze is dik voor mekaar. Goede afwisseling en lekker oud Savatage geluid.

ook ik ben hier erg blij mee, als 40tiger volg ik meneer oliva al een hele poos.
wederom een zeer plezierig werkje.

Ik ga dit eens beluisteren maar ik vrees dat het te hard gaat zijn voor iemand als mij

Deze gaat nog wel groeien! Na een keer of vijf luisteren durf ik dat wel te beweren. Hij keert weer terug naar Streets achtige muziek, met veel variatie en een niet zo ver opgeblazen sound. Op de andere JOP albums werd misschien nog gepoogd een geluid te creëren dat niet 100% Savatage was. Hier wordt er niet moeilijk gedaan en kunnen we rustig stellen dat dit Savatage anno 2008 is, welliswaar onder een andere naam.

Ik ben zoooo blij dat na een aantal "savatageloze" treurjaren de sound van mijn favoriete band weer helemaal terug is. Jon Oliva`s Pain gaat verder waar Savatage is gebleven, waar Jon Oliva bij de eerste 2 cd`s nog niet helemaal zijn draai kon vinden lijkt hij zijn oeroude inspiratie weer terug te hebben gevonden op deze cd. Uitstekende plaat dit!!!

Hoe overtref je een ei zo nà perfect album zoals "Maniacal Renderings"? Door van je opvolger een perfect album te màken! En dat ei weg te laten

"Enorm goed is niet goed genoeg", moet Jon Oliva gedacht hebben toen ie aan "Global Warning" begon te shrijven... Welnu: dat heeft The Mountain King goed gedacht. Het resultaat is er. Een schijfje met niet een zwak nummer, nee: een fraaie collectie kroonjuwelen. Prachtige overall sound annex productie, een Oliva die beter bij stem is dan ooit (en ja, ik heb dat wellicht bij de vorige release ook al geschreven, maar nu geldt het evenzeer, en misschien NOG (veel) meer zelfs!)... Die prachtige gitaarpartijen van Matt Laporte.. Hoedje af hoor, Matt !

Het betere beukwerk met in eerste plaats de uitschieter annex hoogtepunt "Adding The Cost", een prachtballade zoals "Firefly", het symphonische "Global Warning", het door merg en been gaande "O to G"....

De drive die het stevige en groovy "Master" heeft..... haast dansbaar

Het sublieme "Look At The World"...
"Stories" die de vintage Savatage-sound uitademt...

Queen en Savatage zijn ook nooit heel ver weg. Savatage. Zei ik Savatage? Jawel. Natuurlijk is ook de Savatage stempel uitdrukkelijk aanwezig. En dan? Jon Oliva IS toch eigenlijk Savatage? Niet?

Jon Oliva's strafste "solo"- of anders: 'post-Savatage' zet totnogtoe, en iets zegt me dat deze man NOG beter kan.... het kan haast niet anders....en dat belooft voor de toekomst. Het zal wel weerom moeilijker worden om déze meesterzet te overtreffen, maar als hij in déze lijn verdergaat ben ik ook al meer dan tevreden...

Dit album is een absolute must voor elke Savatage-fan en elkeen die houdt van melodieuze metal ....

Dit album zal het ongetwijfeld halen in mijn Top 5 albums van 2008

Berichten verplaatst naar Jon Oliva\'s Pain

voort eerst op de oortjes

frisse plaat

niet verwacht, vond savatage altijd wel goed maar ook wat suf

dit niet, dit klinkt behoorlijk ok, gitaarwerk en olivas stem is gewoon heerlijk

Ik hoor niemand over Walk upon the water!!?? Hoe O to G overgaat in dat nummer is....FENOMENAAL!!!! Dit vind ik het allerbeste JoP album tot op heden! De sound is perfect, Jon's stem is heerlijk, Matts gitaar zaagt en gromt alsof het een lieve lust is, kortom; top album en verplichte kost voor elke metal liefhebber!!!

Ik moet het eens zijn met anderen. Deze is een stap voorwaarts na Maniacal Renderings.
De plaat klinkt evenwichtiger. Mooi ook, hoe veel songs in elkaar overlopen.

Dit is toch wel met afstand de minste Jon Oliva's Pain CD. Dat komt omdat er geen memorabele songs aanwezig zijn. Het klinkt allemaal net te braaf. Verder dan een magere voldoende komt deze niet.

Met afstand de beste bedoel je zeker?

Een prima album van Oliva. Verwacht geen spetterende Power metal ala Doctor Butcher (het heerlijke uitstapje van Oliva in 94' ), het is echter ook geen flitsende met gierende solo's doorspekte Hall of the Mountain King. De plaat klinkt gereserveerder, wat terughoudend en gaat nergens echt los. De compositorische kwaliteiten van Jon zijn echter uitstekend, het kamerbrede Walk Upon the Water, de catchy song Stories of het ruigere Adding the Cost zijn prima songs.
Echter het gevoel blijft hangen dat er nog meer in had gezeten, noem het een spetterende productie, een talentvolle gitarist die nog meer zijn stempel op de nummers had gedrukt of een wat ruigere signatuur. Maar dat is wellicht ook een beetje azijn zeiken, Global Warning is een degelijke schijf en wordt nergens echt zwak. Een dikke voldoende derhalve.

Ik zag dat ik de volle mep (5*) had gegeven ooit. Dat is wellicht iets te uitbundig. Doe er (maar) een halve * vanaf. Want het is en blijft een magistraal album vind ik.

Before I Hang kreeg dan eindelijk een plaatsje op een officieel studioalbum. Jammer dat er van de drive op de oude demo niets meer over is. Verder consolideerde Oliva zich met zijn revisit van de oude Savasound. Maniacal Renderings vond ik qua sfeer wel veel aantrekkelijker.

Laatst nog enige beelden bekeken op YouTube van Savatage in Sao Paulo, april jongstleden. dit live optreden maakte een sympathieke indruk op mij.
Criss werd door de band op mooie wijze geëerd en ook de vocalen van Jon werden op een fraaie wijze betrokken in de setlist.

Ondertussen nog even de albums van Jon Oliva's Pain aan mij voorbij laten trekken.
Slecht is het materiaal allerminst, sterker nog; Maniacal Renderings, tevens voorganger van Global Warning, vind ik zelfs een sterke indruk maken.
De overige platen drie platen zijn vrij degelijk, maar de vonk is nooit volledig overgeslagen.
Dat zit hem niet in Oliva zelf, de man was/is net als broer Criss begiftigd met muzikaal talent, het songmateriaal is simpelweg niet op alle vlakken even sterk. Dat neemt niet dat Global Warning zeker zijn momenten heeft.
Noem het de stukken of transities die je tijdens een song net op het verkeerde been zetten die indruk op je maken.
The Ride kent een wat a-typische opbouw met zijn Southern rock accenten, als Jon echter met zijn venijnige vocalen je bij de lurven pakt en de riffs op je worden afgeschoten ben ik alweer om.
Hoewel de productie wat vlak is - het geheel knalt niet lekker de woonkamer in - blijft Global Warning genoeg momenten hebben om je geboeid te houden.
Of het nu The Ride, het eenvoudige maar doeltreffende Stories betreft of het kamerbrede Walk Upon Water is, de gewone sterveling moet dergelijke composities nog maar weten te creëren.