Tangerine Dream - Sleeping Watches Snoring in Silence (2007)

Een must have EP met prachtig materiaal. Hyper Sphinx is prachtig voort gekomen uit Sphinx Lightning van Hyperborea. Lady Monk is een schitterend stuk muziek dat in een vloeiende bewging gestalte krijgt, een stuk waar je niet bij stil kunt zitten. De titel track is een typisch Edgar Froese stuk dat een goede afsluiter vormt. Kanjer van een EP.

Zeer zeker een mooie EP van Tangerine Dream. Hyper Sphinx komt inderdaad voort uit Sphinx Ligtning. Fraai uitgesponnen beelden verschijnen weldra op mijn netvlies. Daarnaast krijg ik door het ritme het gevoel of ik iets ga beleven wat spannend is.

Lady Monk is van meet af aan een heerlijk stuk muziek. De ingehouden spanning is er één om door een ringetje te halen. Sleeping Watches Snoring in Silence verdient door de titel al een bijzonder plaats. En zoals Tangmaster al schreef is stil zitten hierop haast niet mogelijk. Even een klein deeltje rust en daarna weer dat aanstekelijke ritme.

Wel heb ik een klein puntje van kritiek op al die EP-tjes die van deze band uitkomen. Het geeft nu een wat rommelig beeld in het cd-rek. Was het niet beter geweest Edgar Froese al deze losse EP-tjes te verzamelen in een mooie box, die zich dan zal laten uitpakken als een surprise?

Heel opmerkelijk dat Hyper Sphinx iemand kan aanspreken die de versie op Hyperborea 2008 niet sterk vind. Maar goed dit is een heerlijke EP die regelmatig door de speler gaat. Lady monk is de bewerkte versie van Zen Garden zoals dat live werd gespeeld tijdens de concerten in 1986. De titel track is een eigenwijs lekker nummer van Edgar.

Ja, dat komt omdat het hele concept van Hyperborea 2008 mij niet in bijzonder hoge mate aanstaat. Binnen het concept van deze EP is dat minder storend aanwezig. Het is hier meer een leuk aardigheidje, een context die me beter bevalt, dan bij een bewuste re-make. Het klinkt wellicht raar, maar hier heeft het wat spontaans. Dat iemand dat opmerkelijk vindt heb ik alle begrip voor, dat hoort bij wie we zijn.

Tja juist door Hyper Sphinx ben ik de 2008 versie gaan waarderen.

Dan ga ik maar Hyper Sphinx draaien tot dat ik een Hyper Sphinx ben. Gij zijt gewaarschuwd!!!

Niet doen joh, anders kom je niet meer van je plaats.

Sterker nog, Hyper Sphinx kent een meer 'oorspronkelijkere' benadering van het origineel dan de versie van Sphinx Lightning op Hyperborea 2008. Ik vermoed dat Thorsten Quaeschning achter deze geslaagde remake zit en de versie op Hyperborea 2008 (ook volgens de hoes) van Edgar afkomstig is (en te ver is doorgeslagen naar mijn mening). Zo mixt Froese halverwege die versie ineens Sphinx Red Lightning in het geheel... een nogal amateuristisch klinkende cross-fade.

Ik heb voor de gein eens Hyper Sphinx en Sphinx Red Lightning (op het TD plays TD album) achter elkaar gezet, en dan heb je eigenlijk de ultieme 'nieuwe' versie van het stuk. Die draai ik dan ook het meeste.

Neemt niet weg dat deze EP een van de beste is die TD heeft uitgebracht (en ik meen ook nog steeds verkrijgbaar is bij o.a. Eastgate en Groove).

Aardig gevonden die combinatie tussen Hyper Shinx en Sphinx Red Lightning. Nee helaas Thorsten heeft er niets mee te maken, het is allemaal door Edgar gedaan. En zoals ik het zie heb je dus drie mogelijk heden om naar Sphinx Lightning te luisteren.

De rest op deze EP is niet te versmaden.

En tja Hyperborea 2008, ik blijf het een pracht schijf vinden al zal ie nooit de 1983 versie vervangen, dus ook Hyper Sphinx niet.

Hans, hoe kom jij erbij dat Thorsten niks met Hyper Sphinx te maken heeft?
Ik heb de info van Thorsten zelf, dus verklaar je nader

Simpel dat komt uit de Eastgate hoek. De verklaring daar vandaan is dat Edgar gewoon de basis heeft gelegd voor de bewerking. Als je naar de DVD gemaakt in de Astoria London kijkt begrijp ik wel waarom. Maar ik moet toegeven dat alle info uit die hoek niet altijd betrouwbaar is. En als Thorsten dat zelf heeft gezegd dan zal hij er niet om liegen.

Waaraan zie je bij de DVD dat Edgar aan de basis heeft gestaan?
Volgens mij wordt de hele track daar gewoon geplaybackt, inclusief de gitaarsolo.
Dus nogmaals, verklaar je nader

Ja ja daar komt weer dat zogenaamde playbacken aan. Als mijn andwoordt niet duidelijk genoeg is, dan kan ik er verder niets aan doen.

Blijft een lastige kwestie bij electronische muziek of ze wel of niet aan het playbacken zijn. Goed, een deel zal wel in een geprogrammeerde vorm aanwezig zijn, het ritme en de sequensen, waar dan op het podium het een en ander live bij wordt gespeeld. Is dat erg of niet, dat is de vraag.

Voor een band als Tangerine Dream is dit niet echt hinderlijk te noemen. De mannen en dames van de groep heb ik ooit live meegemaakt en de show was top. De muziek is complex en op het podium worden genoeg extra elementen aan toegevoegd. Gitaar, blaas instrumenten en niet electronische percussie komer erbij. Hierdoor ontstaat een fraaie symbiose aan klanken die bij mij een live gevoel oproepen.

Wel zou je bepaalde eisen kunnen gaan stellen in hoeverre een artiest of groep mag gaan met muziek automatisering. Als iemand op een paar knoppen drukt en er ontstaat een andere klank is dat voor mij prima. Daarentegen is het voor mij althans een vreemd gezicht als een muzikant meer bezig is met de bediening van een muis om die bewuste klank te vinden.

In hoeverre van dit dilemma sprake is valt mijn inziens moeilijk te bepalen op basis van dvd-beelden. Daar kan immers in gesneden of wat anders mee zijn gedaan. Daarom is het wellicht verstandig iedere dvd maar met een korreltje zout te nemen en de volgende keer als je er live bij bent goed op te letten wat er op het podium plaats vindt en of dit wel klopt met wat de gehoorgang bereikt.

Dit kan ik volledig onderschrijven Gerard.

Zeer aardig EP-tje, uitgebracht n.a.v. TD's Astoria-optreden in London op 20 april 2007.

Het begint met "Hyper Sphinx", een frisse, herziene bewerking van Hyperborea's "Sphinx Lightning". Om me een beetje in de hierboven vermelde discussies te mengen over het herzien en opnieuw uitbrengen en uitmelken van oud materiaal kan het i.m.o. 2 kanten opgaan. Of het werkt niet of men komt er mee weg. In discussies uit het recente verleden, heb ik vaker aangehaald, dat ik over het algemeen geen liefhebber ben van het bewerken van oud, klassiek TD-materiaal. Maar als het goed wordt gedaan en de charme, warmte en de oorsprong van de originele versies blijven goeddeels behouden, zal ik niet gauw gaan zeuren. Zo is "Hyper Sphinx" in dit geval wél geslaagd te noemen. Praktisch in niets valt af te leiden dat het hier gaat om een véél modernere uitvoering van "Sphinx Lightning", iets waar ik wel erg last van heb tijdens bijvoorbeeld de i.m.o. beroerde bewerking van Phaedra's complete Phaedra 2005. Daarom kan ik "Hyper Sphinx" zeker wel waarderen. De veranderingen en vernieuwingen zijn subtiel doorgevoerd: zo klinkt de sequence-sectie wat voller en heviger dan het origineel en zitten er wat extra synth-klanken verweven die me doen herinneren aan die herkenbare TD-sound uit eind jaren '70 - begin jaren '80. Ook de mooie gitaar-solo aan het einde is een prima toevoeging. Verder ontbreekt weliswaar het bombastische eind-stuk, maar voor de rest is het gewoon goed gedaan.

"Lady Monk" klinkt als een opzwepende versie van Le Parc's "Zen Garden", maar vind ik wat minder interessant.

Het afsluitende titelnummer is daarentegen een spannende en onderhoudende compositie die een goede opbouw kent. Over de gehele linie is het niet super-bijzonder of zo, maar het steekt goed in elkaar en heeft een toegankelijk en daardoor 'catchy' karakter. Een prima afsluiter dus van een heel aardig tussendoortje die als EP daarom zeker geslaagd genoemd mag worden.

Lang leve de Booster-compilaties, waar praktisch alle EP's plus extra materiaal op vertegenwoordigd staan !

Maar ja, dan kom je bij een ander "heikel punt" van deze fantastische band dat ik van mening ben dat er van Tangerine Dream te veel compilatie albums uit zijn.

Dat ben ik volledig met je eens. Of zoals Johan Cruyff zou zeggen:"Elk nadeel heeft zijn voordeel.".
En vooral bij veel compilaties van TD (maar ook van Edgar Froese) gaat die vlieger wel degelijk op.