Indian Summer - Science 1994 (2002)

Indian Summer brengen hun muziek met een zekere rust. Natuurlijk, het is screamo, dus verwacht geen rustige ballads, maar door de duidelijke structuur met sterke opbouwen en strak spel krijgt dit album iets 'overzichtelijks'. Het zijn stuk voor stuk goed uitgewerkte nummers met een duidelijke kop en een staart, waardoor het vrij gemakkelijk te behappen is. De nummers beginnen rustig, bouwen zich op en werken naar een climax waar het gevoel van wanhoop heel erg knap is neergezet. Soms is het zelfs heel erg intens (Orchard ). Sfeervolle screamo, een pareltje die wel wat meer aandacht verdient wat mij betreft. Hier gaat binnenkort van mijn kant een (misschien wel heel erg) leuk cijfer neergezet worden. Aanrader!

En hier kun je natuurlijk eigenlijk het kopje screamo nog niet opplakken. Aan de andere kant, dat hele gedoe met die term is helemaal niet interessant. Dat dit schitterende muziek is, is veel belangrijker. Want dit blijft een parel

Noem het dan maar emo

Dat doe ik ook

Na een dagje enthousiast gedaan te hebben over deze band tegen andere mensen knal ik hier gewoon nog een halfje bij. Dit is gewoon één van de beste albums die ik ken, wellicht zie je hem binnenkort wel in mijn top 10 verschijnen. En Orchard is wat mij betreft één van de allerbeste nummers ooit, zó mooi. Het moment dat die track losbarst

Wat vind je van de teksten?

Daar heb ik mij nog niet op gefocust. Vaak doe ik dat uiteindelijk wel, zeker als ik een album zo geweldig vind. Het is verder ook nogal lastig te verstaan op dit album, hè Zijn ze de moeite waard? Dan zal ik ze er zeker bij pakken.

Sterke plaat, met geweldige brutestukken maar ook mooie rustpunten door middel van geweldige samples of mooi rustig gitaarspel. De zanger gaat helemaal op in zijng songs en schreeuwt geweldig. 4*

Science 1994 heeft net zijn eerste luisterbeurt gehad en ik vond het goed. Ik ben niet zo enthousiast als niels94 en kobe bryant fan maar ik ga hem zeker meer beluisteren.

Een naam die supervaak door mijn hoofd spookte was Slint. De onheilspellende gitaarstukken en fluisterende drums waren echt een kenmerk voor die band. De uitbarstingen zijn hard maar ze overtuigen me niet echt. De rustigere stukken vind ik veel mooier. En ik verwacht iedere keer krachtige zang bij deze bands maar die mis ik echt. Die verdwijnt zo´n beetje onder de chaos. Bij bands als Refused en Snowing is het schreeuwen wel intens en krachtig. Hier niet. De nummers gaan af en toe niet echt een bepaalde kant op.

Dat klopt, maar waar bij veel emo, screamo, hardcore en dat soort bands de vocalen echt op de voorgrond staan en daardoor krachtig overkomen is het hier juist die gepijnigde schreeuw die min of meer overstemt wordt door de kolkende geluidsmuur die het zo wanhopig en daarmee intens doet klinken, in mijn beleving tenminste. Ik kan me echter voorstellen dat het ietwat 'zwak' over kan komen bij sommigen. Aan de andere kant zijn er ook absoluut stukken waarin de vocalen meer op de voorgrond staan en door merg en been gaan (PIIIILL, DON'T LEAVE ME! ). Overigens is dit zeker geen album die binnen de kortste keren in mijn top 10 stond, dus wellicht groei hij nog bij je. Hoe dan ook: leuk dat het bevalt

Deze staat sinds kort in mijn top 10 dus ik zal er binnenkort eens een uitgebreider stukje aan wijden (iets dat ik bij meer van mijn top 10 albums nog moet doen).

Dit album raadde onze nietszeggende user Niels me aan toen hij bij de desbetreffende heer nog op 4* stond, en het beviel, en heb deze zojuist de derde luisterbeurt gegund na de top-10 plaats die Niels eraan heeft toegekend.

Awel, ik zou het graag willen omschrijven zoals mijn broertje (10) zei, toen hij plots binnen kwam wandelen toen Science 1994 opstond. Het was, zoals hij omschreef, 'als een lelijke vuilnisbak met herrie'. En hoewel hij het negatief bedoelde, vond ik de omschrijving zeer geslaagd: een omschrijving die in mijn oordeel juist positief uitpakt.

Enfin, de vocalen vind ik niet per se zwak, eerder emotioneel te noemen, de afstand doet daar niet zo veel aan af, misschien voegt 't er juist veel meer aan toe.

Daarbij: foei Nielsje, 6 berichten geplaatst en nog niets over gezegd!) wordt versterkt door de goed uitgezochte fragmenten van Bessie Smith, 'I got to make it, I've got to find the end!', waar Indian Summer druk bezig is het einde van zijn lijdensweg te vinden. Z'n trein des levens vertrekt, zou 'ie 'm redden? (He's Almost There!)

Sterke tracks (Angry Son, Orchard, I Think Your Train Is Leaving) maken het een prima album. Toffe top-10 notering, emootje van me! (en daarom aan jou de eer de tracktitels juist aan te passen. Wat een eer! )

En de hoes, want deze is van Hidden Arithmetic. Wat een zootje

Dat dacht ik dus ook al. Totale chaos. Net dit album Wat vind deheer Sven hier eigenlijk van?

Geen idee meer, ik zie dat ik bij Hidden Arithmetic 4* heb staan dus zal het vast ok vinden Zal het weer eens draaien. Ouwe emo vind ik meestal een beetje zeurderig. U hoort van mij.

Oh no I didn't...!

Orchard is echt een prachtig nummer! Is dat ooit eens in een film gebruikt ofzo? Dat eerste deel komt me zo bekend voor..

Bij mij is de tracklist trouwens
1. giving
2. birth
3. to
4. thunder
5. by
6. sleeping
7. with
8. his
9. daughter
(legaal gedownload op de bandcamp van Future Recordings)

Ik zou deze als leidraad gebruiken: Indian Summer - Science 1994 at Discogs

Met dit in het achterhoofd:


De meest recente CD-editie heeft (correct) enkel 'Untitled's.

Ik heb dezelfde tracklist als JSPR_G omdat die aardige mensen van Future Recordings het album gratis als een legale download aanbieden.

Song Name Creator

Puik plan, zag al goede suggesties staan daar.

Ik heb het jaartal van dit album veranderd en de cover. Dit album bevat materiaal uit de periode 1993-1994 maar is toch echt pas in 2002 voor het eerst uitgegeven (met deze cover, die van hiervoor is van de uitgave uit 2010).

Verder: binnenkort komt deze nog langs in een artikel van mij op KindaMuzik Blijft verder een '5* top 10 hallelujah'-plaat

Emo Slint! Briljant dit, zo intens! Gaat zijn weg naar mijn speakers nog heel vaak vinden