Haha, Rainbow St.!

Geweldig hoe het van zouteloos dancebeatje met lijzige zang in stekelig rockertje veranderd! En Prism, heerlijk, vooral als Yuki aan het eind zo een beetje gaat piepen. Inderdaad een groot opgezette tranentrekker, wel. Maar goed, da's ook een beetje mijn Jpop-insteek waarmee ik ernaar luister, die maakt dit natuurlijk al een stuk genietbaarder dan wanneer je er van de andere kant inkomt, zal ik maar zeggen.

Ik snap wel dat die esthetiek (immers, Yuki zat vroeger in Judy & Mary, vrij grote Jpoprockpunkgroep) je niet echt aanspreekt. Maar misschien komt het nog.
Wat betreft dit plaatje, zoals duidelijk mag zijn inmiddels 5* waar ik er een half jaar terug nog 4* voor uittrok. Destijds vond ik hem erg leuk maar in zijn vage diversheid af en toe wat moeilijk te volgen. Daar ben ik nu (uiteraard) volledig overheen, kan er geen genoeg van krijgen!
