Denny Doherty - Watcha Gonna Do (1971)
mijn stem
3 stemmen
Canada
Pop / Rock
Label: Dunhill
-
Whatcha Gonna Do (2:23)
-
Neighbors (3:48)
-
Gathering the Words (4:10)
-
Don't You Be Fooled (2:45)
-
Got a Feelin' (3:24)
-
Tuesday Morning (4:44)
-
Still Can't Hear the Music (2:53)
-
Hey Good Looking (1:45)
-
The Drummer's Song (3:17)
-
Here Comes the Sun / Two of Us (5:41)
0
geplaatst: 2 januari 2010, 16:07 uur
De in Canada geboren en in 2007 overleden Denny Doherty was vooral bekend als lid van the Mamas & the Papas. Van de twee Papas was John Phillips de beste songschrijver, maar Denny Doherty de man met de mooiste stem, hij was het dan ook die de mannelijke leadzang op veel van de bekende hits verzorgde.
Waar Phillips al in 1969 op de proppen kwam met het ijzersterke solo album "John, the Wolfking of L.A.", dat overigens muzikaal gezien in de verste verte niet aan the Mamas & the Papas deed denken, daar duurde het nog ietsje langer voordat Doherty zich op het solo pad bevond. Phillips koos op zijn debuut voor een mix van folk/country en pop, en Doherty doet hier hetzelfde.
De hoes van het album, dat tegenwoordig out-of-print is, legt natuurlijk een link naar de debuutplaat van the Mamas & the Papas, waar ze met z'n allen in een badkuip liggen.
Doherty zou na "Watcha Gonna Do" nog één (echt) solo album maken, en dat is wat constanter dan deze, die nogal uit balans is en teveel matige covers bevat.
De opening is wel klasse, de eerste drie nummers staan als een huis, met het countryachtige "Gathering the Words" als absoluut hoogtepunt, wat mij betreft het mooiste nummer dat Denny ooit solo opnam, het doet af en toe aan Gene Clark denken. Alleen dat nummer maakt het beluisteren van deze plaat al de moeite waard. Voor wie het niet kent, het staat ook op de Mamas & Papas "Anthology" boxset.
De tweede helft van de plaat is een stuk minder, al zijn ook het dromerige "Tuesday Morning" en "Still Can't Hear The Music" nog sterke songs.
Het potentieel was er dan zeker ook om deze plaat net zo goed te laten zijn als Phillips' "Wolfking of L.A.", helaas vind ik de covers (van o.a. Hank Williams en the Beatles) minder geslaagd en ook "Got A Feelin'" haalt het niet bij de Mamas & Papas uitvoering.
Waar Phillips al in 1969 op de proppen kwam met het ijzersterke solo album "John, the Wolfking of L.A.", dat overigens muzikaal gezien in de verste verte niet aan the Mamas & the Papas deed denken, daar duurde het nog ietsje langer voordat Doherty zich op het solo pad bevond. Phillips koos op zijn debuut voor een mix van folk/country en pop, en Doherty doet hier hetzelfde.
De hoes van het album, dat tegenwoordig out-of-print is, legt natuurlijk een link naar de debuutplaat van the Mamas & the Papas, waar ze met z'n allen in een badkuip liggen.
Doherty zou na "Watcha Gonna Do" nog één (echt) solo album maken, en dat is wat constanter dan deze, die nogal uit balans is en teveel matige covers bevat.
De opening is wel klasse, de eerste drie nummers staan als een huis, met het countryachtige "Gathering the Words" als absoluut hoogtepunt, wat mij betreft het mooiste nummer dat Denny ooit solo opnam, het doet af en toe aan Gene Clark denken. Alleen dat nummer maakt het beluisteren van deze plaat al de moeite waard. Voor wie het niet kent, het staat ook op de Mamas & Papas "Anthology" boxset.
De tweede helft van de plaat is een stuk minder, al zijn ook het dromerige "Tuesday Morning" en "Still Can't Hear The Music" nog sterke songs.
Het potentieel was er dan zeker ook om deze plaat net zo goed te laten zijn als Phillips' "Wolfking of L.A.", helaas vind ik de covers (van o.a. Hank Williams en the Beatles) minder geslaagd en ook "Got A Feelin'" haalt het niet bij de Mamas & Papas uitvoering.
* denotes required fields.
* denotes required fields.