Synthpop met duidelijke invloeden van New Order (opener Recycled), Human League (My Baby Lost Its Way) maar vooral vroege Depeche Mode met regelmatig terugkerende Vocoder-zang (Luna Square, Red Chips).
Balanceert regelmatig op het randje van kitsch (Harmony gaat er zelfs behoorlijk over) en tekstueel te clichématig (o.a. You’re The One Who Stays, Diamonds And Loving Arms), maar instrumentaal meestal in orde.
Synthpopklassieker You is natuurlijk het strafste nummer.