Ricardo Villalobos - Sei Es Drum (2007)

Weer zeven tracks vol gekte van onze Chileense vriend.

Vocalen worden veel gebruikt, maar niet op de reguliere manier. Zuid-Amerikaans gezang, per ongeluk opgenomen dronkemanspraat en Japanse vliegveldomroepers worden op curieuze manieren geloopt en creëren een soort hosanna- dan wel trance-stemming.

De muziek is weer typisch Villalobos met voortkabbelende downtempo housegrooves, latin-percussie en vooral veel herhaling.

Voor de liefhebbers denk ik (waaronder ikzelf). Mensen die zijn Fabric-mix hebben gehoord zullen een aantal tracks al kennen.

Ja, de tracks klinken wel behoorlijk anders als op de Fabric-cd.
Verder echt weer een fantastische EP van Villalobos, goed omschreven door T.O. Zoveel gekkigheid en ongedwongenheid. Ook echt nummers die het fantastisch doen op de dansvloer, er ontstaat dan echt zo een soort van twijfel en verbazing. Die trommels in het eerste nummer bijvoorbeeld, hoe moet je daar als doorwinterde minimalhead nou op reageren?

Domme toch. Wou deze juist toevoegen. Erg vette plaat als je het me vraagt. Na één luisterbeurt al dik in de wolken. Zal een toppertje worden in zijn discografie.
En Luc; het is een album.

Maar je vraagt het me niet.
Wat me zo aantrekt in deze plaat is de Chileense sfeer waarvan de plaat doordrongen is. Zuid-Amerika blijkt dan één taart te zijn met verschillende culturen waar ik nu een hapje uit gegeten heb.
In het begin stoorde ik me aan de herhaling van de vocals in Baila Sin Petit. Dat is nu gedeeltelijk verdwenen. Soms blijft de verandering wat lang weg en dan wordt ik onrustig. Maar dit blijft toch een meesterwerkje en daar kan nog wel een ster bijkomen één van de dagen/weken/maanden/jaren/decenia/...

Je hebt vast gelijk, het is ook te lang voor een EP. Ik zag dit als een EP, omdat ik dit meer als een draaibare uitgave van Fabric 36 zie, zodat de huistuinenkeukendj's ook een vleugje in hun set kunnen stoppen. Waar Fabric 36 een prachtig afgerond concept met een verhaal is, staan hier de tracks min of meer 'willekeurig' achter elkaar geplakt. Handig, dat zeker.

Briljant, soms absurd, altijd gewaagd.

Met name Andruic en Primer Encuentro Latino-Americano zijn ongelooflijk en hadden door niemand anders gemaakt kunnen worden.

Heerlijk dit hoor! Lekker diep geluid, ideale dansplaat voor mij.

Volledig mee eens! Flangers zijn meestal zo'n cheesy effecten, maar hier in Primer Encuentro Latino-Americano, passen ze gewoon zo goed in combinatie met die trippel-trappel veldritmes. De percussie is ook weer op en top goed uitgewerkt, zoals die bassen die in de verte echoën. Het lijkt alsof die alle fijne grut doen bouncen. Prachtige balans.