JW Roy - JW Roy (2008)

Voorgaand werk van JW Roy viel bij mij doorgaans direct in de smaak, met als uitschieter het drie jaar geleden verschenen Laagstraat 443. Op eerder werk waren stuk voor stuk rootsklassiekers-in-de-dop te vinden en JW Roy toonde zich keer op keer een begenadigd musicus en songwriter.

De vonk sprong echter niet opnieuw over na het beluisteren van zijn nieuwste album en dan druk ik me nog zacht uit. De rootsinvloeden zijn nagenoeg verdwenen en de beste man is een flinke stap dichter richting mainstream popmuziek gegaan. Dat vind ik jammer, te meer omdat ik zijn voorgaande plaat Laagstraat 443 erg kon waarderen en een logisch vervolg daarop verwachtte.

Opener 'Om Me Heen' heeft nog wel een leuke melodie, maar daarna gaat het hard bergafwaarts. Zowel tekstueel als muzikaal valt het album enorm tegen. Op 'Mijn Vriend' bijvoorbeeld vervult Guus Meeuwis een gastrol en alleen daarom al behoort het nummer tot het zwakste ooit uit JW Roy's toch wel indrukwekkende oeuvre. Ook Rick de Leeuw van Trockener Kecks en Ilse De Lange vervullen een gastrol, maar zij overtuigen mij evenmin.

Met alt-country, americana of welke andere vorm van rootsmuziek dan ook heeft dit album weinig meer van doen. Jammer dat JW Roy zijn enorme talenten en potentie zo te grabbel heeft weten te gooien.

Net op het moment dat ik de cd uit teleurstelling af wil zetten, komt nog even 'Tijd' langs. Het blijkt een spaarzaam hoogtepunt op een stuurloos album. Nee, JW is de weg hier volledig kwijt. Op basis van mijn goede ervaringen in het verleden doet het me pijn om hier een slechte beoordeling aan te geven, maar ik doe het toch: 2*

Ik kan me deels vinden in de reactie van dutchviking. Ik vind het vergeleken met laagstraat 443 een stapje terug. Laagstraat was een zeer gewaagd, maar geslaagd album waarin de emoties veel directer werden overgebracht dan nu. Het is een beetje overgeproduceerd in mijn optiek. Hoewel ook op deze cd wel een paar pareltjes staan hoor. Waar zijn en Tijd vind ik bijvoorbeeld bij zijn betere werk horen, al zou ik ze ook graag eens in het brabants horen. Hetkan misschien liggen aan het feit dat een tekst in je eigen dialect iets dichter bij je gevoel komt, maar volgens mij komt het ook zo over voor niet-brabanders. Conclusie: een stapje terug maar zeker geen draak van een plaat of een onvoldoende. Een voorzichtige 3* en misschien komt er nog wel wat bij.

Onzinnige opmerking natuurlijk. Dat Guus met meezingers stadions weet te vullen, wil nog niet zeggen dat zijn aanwezigheid direct een wanproduct oplevert

Verder ben ik het wel met je eens dat dit album minder speciaal is dan Laagstraat 443. De liedjes zijn minder 'pakkend' en ik mis toch wel dat brabantse accent.

Mijn opmerking was niet serieus bedoeld. Dat ik een hartgrondige hekel heb aan 's mans oeuvre, wil inderdaad nog niet zeggen dat zijn muziek per definitie slecht is.

Echter, voor mij stelt Guus op dit album teleur met zijn bijdrage. Mijn Vriend is simpelweg te zwak, ik kan er weinig anders van maken.

En wat het Brabantse accent betreft, ben ik het wel met je eens. Ik ben dan wel een import-Brabander, maar het had toch wel een bepaalde charme die ik nu mis

Dit album stelde mij wel wat teleur t.o.v het prachtige Laagstraat, die ingetogen, geleefd en ook door het dialect recht je huiskamer binnen dendert. Dit abum dan ook zonder van te voren te luisteren gekocht...en dat had ik beter wel even kunnen doen.
Klinkt niet slecht hoor, de man heeft een dijk van een stem en de nummers doen niet onder voor andere nederlandstalige mainstream producten. Misschien dat daar de achilleshiel zit, het doet niet onder, terwijl Laagstraat het gemiddelde onsteeg.

Vooral van Mijn vriend (opener) krijg ik een ietwat ongemakkelijk gevoel. Die prominente rol met die zanik stem van Rick de Leeuw had voor mij echt niet gehoeven en het nummer dat daarop volgt, is mede ook daardoor van zijn glans ontdaan.
Door dit album zal hij wel een wat breder publiek en erkenning krijgen, maar wat lever je daarvoor in. Het maakt hem niet meer zo onderscheidend, maar wederom gewoon een mainstream nederlands product, zoals die er al zoveel zijn. Geef mij daarvoor maar De Dijk en laat JW Roy aub bij zijn leest blijven, als het mag in het dialect, dan kan ik er weer volop van genieten. Dit album zal maar mondjesmaat zijn weg vinden naar de speler. Een live optreden wil ik nog wel eens meemaken met hem.

I.i.g leuk voor JW Roy dat hij wat meer erkenning heeft gekregen, pech voor mij dat dit door dit album heeft moeten gebeuren.
Niet slecht, maar hij kan beter.