Ray Draper Quintet - Ray Draper Quintet Featuring John Coltrane (1957)
mijn stem
1 stem
0
Soledad
geplaatst: 2 januari 2019, 09:02 uur
Met: Ray Draper (tuba), John Coltrane (tenor saxofoon), Gil Coggins (piano), Spranky deBrest (bas), Larry Ritchie (drums)
De tuba! Als solo instrument komt het nauwelijks voor in de jazz. In Big Bands des te meer maar zo op de voorgrond als hier hoor je het maar zelden. Werkt het? Naar mijn mening... niet.
Draper was 17 op deze plaat. Als je naar sneue rakkers in de jazz zoekt heb je er hier weer één te pakken. Verslaafd aan heroïne belandde hij een jaar later in de gevangenis. Toen hij eind jaren ‘60 vrijkwam duurde het niet lang voor hij weer verslaafd was. Eindelijk clean in de jaren ‘80 werd hij doodgeschoten door een 13 jarig jongetje. Bijzonder triest.
Maar nu over de plaat: de composities zijn dik in orde, de begeleiding heel aardig en Tranes solo’s zijn uitstekend. Als de thema’s door Trane en Draper worden gespeeld: ook prima. Maar als Draper gaat soleren op de tuba... mijn ding is het echt niet. Het klinkt te lomp, te log en gewoon niet prettig. Dat hij zijn instrument goed beheerst staat vast. Dat het een interessant experiment is ook maar ik kan er gewoon niet lekker naar luisteren. Zelf ben ik al geen liefhebber van trombones laat staan deze tuba.
Helaas maakt dat de plaat voor mij niet echt tot een succes.
Eindbeoordeling: 2 sterren
De tuba! Als solo instrument komt het nauwelijks voor in de jazz. In Big Bands des te meer maar zo op de voorgrond als hier hoor je het maar zelden. Werkt het? Naar mijn mening... niet.
Draper was 17 op deze plaat. Als je naar sneue rakkers in de jazz zoekt heb je er hier weer één te pakken. Verslaafd aan heroïne belandde hij een jaar later in de gevangenis. Toen hij eind jaren ‘60 vrijkwam duurde het niet lang voor hij weer verslaafd was. Eindelijk clean in de jaren ‘80 werd hij doodgeschoten door een 13 jarig jongetje. Bijzonder triest.
Maar nu over de plaat: de composities zijn dik in orde, de begeleiding heel aardig en Tranes solo’s zijn uitstekend. Als de thema’s door Trane en Draper worden gespeeld: ook prima. Maar als Draper gaat soleren op de tuba... mijn ding is het echt niet. Het klinkt te lomp, te log en gewoon niet prettig. Dat hij zijn instrument goed beheerst staat vast. Dat het een interessant experiment is ook maar ik kan er gewoon niet lekker naar luisteren. Zelf ben ik al geen liefhebber van trombones laat staan deze tuba.
Helaas maakt dat de plaat voor mij niet echt tot een succes.
Eindbeoordeling: 2 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.