Peter Frohmader - Through Time and Mystery - Ending (1988)
mijn stem
8 stemmen
0
geplaatst: 7 oktober 2011, 18:43 uur
Een intensief duistere plaat. Waar in elke luister beurt er een discrepantie wordt gecreëerd tussen componist en luisteraar. In een donker mythische begin-middeleeuwse atmosfeer wordt de luisteraar overdonderd door de avant-gardisch innovaties. Kosmische muziek wordt op nieuw gedefinieerd. Frohmader schept een botsing tussen oude en nieuwe werelden, tussen fantasie en werkelijkheid.
Medusa is te beluisteren op Youtube, wat ik 'natuurlijk' iedereen aanraad:
Medusa Part I 1/2
Medusa Part I 2/2
Medusa Part II 1/2
Medusa Part II 2/2
Zwaar en diep onder de indruk ben ik. In mijn 28 jarig bestaan wordt ik weer terug bracht naar de basis van mijn persoon. Ik kan geen technische beschrijving geven van dit werk, behalve dat dit werk in lijn ligt van moderne componisten als Cage (onwillekeurig piano stukjes), en Riley (maximale minimalisme). Maar dat is niet het bijzondere aan deze plaat. Deze plaat raakt me tot diep in mijn ziel. In de ambiguïteit van deze plaat ligt de essentie van dit werk. Geen revolutie zonder vreugde en verdriet. Het werk voelt alsof de val van de Berlijnse muur voorspeld wordt, het einde van het Communistische rijk, het begin van een nieuwe era. In de zelfde kracht ligt de geboorte van een betere tijd, de verwelkoming van betere tijden.
Misschien zit hier in de toekomst wel de maximale score in (om eerlijk te zijn hoor ik geen redenen om het niet te doen). Fenomenale plaat!
Medusa is te beluisteren op Youtube, wat ik 'natuurlijk' iedereen aanraad:
Medusa Part I 1/2
Medusa Part I 2/2
Medusa Part II 1/2
Medusa Part II 2/2
Zwaar en diep onder de indruk ben ik. In mijn 28 jarig bestaan wordt ik weer terug bracht naar de basis van mijn persoon. Ik kan geen technische beschrijving geven van dit werk, behalve dat dit werk in lijn ligt van moderne componisten als Cage (onwillekeurig piano stukjes), en Riley (maximale minimalisme). Maar dat is niet het bijzondere aan deze plaat. Deze plaat raakt me tot diep in mijn ziel. In de ambiguïteit van deze plaat ligt de essentie van dit werk. Geen revolutie zonder vreugde en verdriet. Het werk voelt alsof de val van de Berlijnse muur voorspeld wordt, het einde van het Communistische rijk, het begin van een nieuwe era. In de zelfde kracht ligt de geboorte van een betere tijd, de verwelkoming van betere tijden.
Misschien zit hier in de toekomst wel de maximale score in (om eerlijk te zijn hoor ik geen redenen om het niet te doen). Fenomenale plaat!
* denotes required fields.
* denotes required fields.