Lewis Parker - Masquerades & Silhouettes (1998)

Wat een heerlijke producties geweldig!!

Voordat ik aan een review ga beginnen zoek ik meestal wat informatie op over de desbetreffende artiest. Over Lewis Parker kon ik echter niet vinden, na wat amateuristisch gegoogle kom ik erachter dat de beste man uit Londen komt en al bezig is met rap vanaf zijn tienerjaren. Met deze vrij nutteloze informatie in mijn achterhoofd heb ik het album tweemaal beluisterd.

Nou ja helemaal nutteloos zou ik het nu ook weer niet willen noemen, ik ben namelijk niet zo van de Britse rappers. Vaak vind ik het accent al niet fijn om naar te luisteren en eerlijk gezegd ken ik nog geen rapper uit het fraaie Engeland waar ik fan van ben. De informatie die ik dus meenam zorgde ervoor dat ik nog maar weinig zin had in een eerste luisterbeurt. Maar ach het moest er toch van komen, Jelle wees mij dit album aan om te reviewen en als deze opperkoning van MuMe mij dit album aanwijst dan zit er niks anders op.

Wow ik kan gewoon twee alineaatjes vollullen zonder inhoudelijk op het album in te gaan, noemt men dit uitstel van executie? Zo ja, dan zou ik eigenlijk niet weten waarom. Ik heb dit album namelijk met de nodige plezier beluisterd. En dan zijn het met name de donkere en doeltreffende producties die het goed weten te doen bij mij. De rust overheerst het grootste gedeelte, productioneel blijft het muzikaal (maar dus wel wat op de achtergrond). De sfeer die hiermee geschept wordt vind ik van een prima niveau (scratches en dergelijke zorgen soms echt voor dat heerlijke oldskool gevoel).

Daarnaast is Lewis Parker helemaal geen verkeerde rapper, zijn stem is weliswaar niet optimaal en een briljante flow heeft de man nou ook weer niet maar het accent is zeker niet vervelend (en dat is toch al heel wat). Tekstueel gezien doet hij het ook alleraardigst en daarmee laat hij zien dat het een verdienstelijke rapper is.

Ik kan uiteindelijk stellen dat ik tevreden ben over dit album en dat ik het zeker nog een keer wil beluisteren. Ik sta niet op de tafel te dansen van geluk, maar dat komt voor een groot deel ook doordat ik niet echt een danser ben. Het zijn de producties die het album tot een hoger level slepen maar ook Lewis Parker mag er zijn.

de beats hierop gaan echt heeel diep. de rapper is nog even wennen tho, ik hoop dat ik hem uiteindeljik digg want voor nu moeten mijn luisterbeurten het vooral van de beats hebben. stemt komt nog

De producties zijn idd echt prachtig, precies mijn stijl. Ik luister het album nog een keer en dan breng ik mijn stem uit.

Beats zijn echt gigantisch goed, super kwaliteit!
de mc heeft mij wat te vertellen..
dit is hiphop op zijn best wat mij betreft, ja echt

ha! dikke 5

Toch maar even een berichtje plaatsen.
Gewoon een heerlijk album.
Ik heb geen mindere track ontdekt. En een paar uitschieters kent dit album ook. Shadowz of Autumn bijvoorbeeld, wat een banger. En het heerlijk relaxe Crusades (met die prachtige sample). Nog zo'n ontspannend nummer is 101 Piano's.
Lewis heeft in ieder geval meer dan z'n best gedaan op deze beats, want ze zijn allemaal van topniveau.
Lyricaal vind ik hem overigens ook zeker goed, niet op elk nummer even sterk.
Ik vind de verwijzingen naar Star Wars ook leuk in zijn raps.

Ik zie overigens niet wat mis is met zijn stem, ik vind het op z'n minst aangenaam om naar te luisteren.

4*

Wat een ontzettend bruut album is dit. Hele goede beats en aan Lewis is niet echt te horen dat hij Engels is. Dat irritante accent hoor ik iig er niet doorheen.