Bobby Hutcherson - For Sentimental Reasons (2007)

"Ach, waarom ook niet?" was mijn eerste gedachte toen ik op dit album stootte, waarschijnlijk moet Hutcherson een gelijkaardige mening gehad hebben - Het "plays for lovers"-gehalte bereikt met dit werk nieuwe hoogten, voor wie er ooit aan had getwijfeld of de vibrafoon ook als romantisch instrument tot zijn recht kan komen is dit het album bij uitstek. De hoogtepunten (of dieptepunten) zijn quasi niet-bestaand aangezien alles aardig in balans is. Het hoeft niet altijd buitengewoon origineel gebracht te worden, soms is het ook gewoon goed op deze relaxte manier - dat moeten trouwens ook de eigenaars van het label gevonden hebben toen ze op hun naam kwamen (wat een afgrijselijke keuze trouwens). Voor de spitsvondigheid leg je dit niet op, maar dat wist je natuurlijk al op voorhand.

Jazzmuziek voor mensen die niet van jazz houden, denk ik altijd als ik deze opzet. Ik ben zelf beslist geen "echte" jazzliefhebber, ik ga altijd voor de mellow variant en ik ben dol op dat magische geluid van de vibrafoon. Dan is deze cd een goede keuze.