Lee Ritenour - Portrait (1987)

Aangename gitaarmuziek. Op de eerste track zingt de Brazilaanse zanger Djavan, die Asa zelf schreef. De tweede track is van Eric Tagg, die ooit een tijd deel uitmaakte van de Haagse band the Rainbow train van Hans Vermeulen. Op White water, Children’s games, Runaway en Route 17 ontvangt Lee de medewerking van the Yellow jackets.

Lee Ritenour is een veelzijdig top gitarist. Hij speelt jazz., jazzrock, maar net zo gemakkelijk hardrock. Een topper in zijn klasse die hier wederom een gaaf album heeft afgeleverd.

Ietwat steriel klinkend album, maar dat is wel vaker het geval op het GRP-label. Ritenour is natuurlijk een van de meest begaafde fusion-gitaristen van zijn tijd, maar hij kiest naar mijn smaak te vaak voor de gemakkelijkste weg.

Turn the heat up is een lekkere popsong van Eric Tagg, met wie Ritenour wel vaker samenwerkte, onder meer op de onvolprezen fusion-popplaat Dream walkin' van laatstgenoemde. Toch hoor ik Lee Ritenour liever in een instrumentale jazzrock-setting met een beetje pit. Zoals in White water, wat ik een heerlijk bruisend stukje muziek vind. In het funky G-Rit duelleert hij met Kenny G. Dat klinkt eng, maar het resultaat valt niet tegen. Jobim's klassieker Children's games krijgt een subtiele, warme behandeling mee, waarbij Ritenour's mooie ronde klank tot zijn recht komt. Ook de andere nummers zijn smaakvol gedaan, maar het kabbelt mij net iets te veel voort.