Rokia Traoré - Bowmboï (2003)

Geweldig album. Rokia is live ook bijzonder tof. Ik luister erg graag naar haar muziek.

Berichten verplaatst naar Rokia Traoré

Subliem, dromerig, geweldig.
Wat een sfeervolle muziek.

Muziek uit Mali is altijd goed, maar deze dame neemt je helemaal mee van begin tot eind.
Geweldige pruductie en extra diepte door de toevoeging van strijkers van het Kronos Quartet.

Een geweldig album, ik had al wat cd's van haar, maar deze tweedehands op de kop getikt. Rokia Traoré , dochter van een diplomaat uit Mali. Gezien de traditie zeker niet de bedoeling dat ze in de muziek zou gaan, gezien de functie die haar vader had. Zie daarvoor ook het bericht bij Kandia Kouyate/Biriko. Als ik één woord moet noemen om deze cd te beschrijven : intens. Een prachtige cd waarin de kwaliteiten van Rokia optimaal naar boven worden gehaald. Door haar vader heeft ze in veel landen gewoond en deze invloeden meegenomen. Maar ook alle verschillende muziekstijlen vanuit Mali hoor je terug. Ze wordt begeleid door topmuzikanten, waaronder een aantal nummers van het Kronos Quartet, dei al een Afrikaanse getinte cd hadden gemaakt. De ene keer swingt het de pan uit, het volgende nummer wordt juist erg klein en intiem gehouden.
De teksten (gelukkig vertaald) handelen veel over de positie van de vrouw, sterk emancipatorisch. Ook andere zware onderwerpen, de eindigheid van het leven, worden niet geschuwd. Maar door Rokia wordt het nooit enkel zwaar, de lichtheid van haar stem en muziek zorgen altijd voor wat licht .
Prachtig in één woord.

Tof plaatje, misschien een minuutje of tien à vijftien te lang om echt te blijven boeien. Rokia Traoré heeft een stem die de aandacht op een positieve manier trekt (wegzappen is dan even niet mogelijk), en de begeleiding blijft wat op de achtergrond, hoewel er meer dan genoeg knappe details in terug te vinden zijn. Leuk en verrassend ook dat Kronos Quartet hier meedoet!

3,5 sterren

Ik zie dat deze plaat ineens heel veel aandacht krijgt. Dat vind ik goed nieuws.

Liefhebbers zouden ook eens iets van Oumou Sangaré en Amadou & Mariam kunnen luisteren.

Malinese griot is echt prachtig. Salif Keita vind ik ook erg mooie platen maken.

haar doorbraakalbum. een juweeltje. de muziek op dit album en natuurlijk de prachtstem van Rokia is door een ringetje te halen. toch klinkt deze al iets meer gekunsteld dan haar debuut Mouneissa. ideale muziek voor de zondagochtend. heb zelf een voorkeur voor de "klein" gehouden nummers, zoals het openingsnummer M'bifo. wederom en prachtig album.

Halve punt erbij voor dit bescheiden meesterwerk.Deze is toch wel haar magnum opus.