wederom een album met unieke Afrikaanse (akoestische) blues zoals die n.m.m. alleen door Ali Farka Toure werd gemaakt. authentieker en wellicht iets minder toegankelijk voor de oren van de westerse luisteraar dan zijn samenwerking "Talking Timbuktu" (1994) met Ry Cooder.
2 originals van Ali (1 en 2) en voor de rest "traditionals" waaronder de instrumentale afsluiter.
de muziek wordt net ietsje meer ingekleurd dan op zijn voorgaande albums met bijdragen op harmonica van de Engelse singer/songwriter Rory McLeod op het magistrale "Heygana", het spel van de Engelse jazz saxofonist Steve Williamson op "Ai Bine" en de bijdragen op bodhran en fiddle van de Ierse muzikanten Sean Keane en Kevin Conneff, bekend van de Chieftains op het nummer "Kenouna".
hoogtepunten o.a. zijn eigen "Heygana" en de traditional "Jungou".
Ali Farka Toure (R.I.P. 06-03-2006) laat zich in zijn meest pure vorm het best beluisteren op zijn albums "Red" (1984) en "Green" (1988), waarvan in 2004 een re-issue (2-cd) verscheen op het label World Circuit. ook de postume release "Voyageur" (2023) met outtakes en "on the road" opgenomen songs is een pareltje.
Album werd geproduceerd door Philippe Bertrand & Nick Gold
Recorded at Cold Storage Studios, Brixton, England & Studio Bolibana, Paris, France
Ali Farka Toure: guitar, vocals, njarka (fiddle)
Amadou Cisse: calabash, percussion, vocals
Mamaye Kouyate: ngoni