McCoy Tyner - Sama Layuca (1974)

De jaren ‘70 waren een zeer productieve periode voor McCoy Tyner. In 10 jaar nam hij meer dan een dozijn aan platen op voor het Milestone label. En bij Tyner betekent meer kwantiteit gelukkig niet minder kwaliteit. Op een enkele uitzondering na zijn ze erg goed.

Sama Lamayuca... Wat een intense plaat zeg! Niet normaal. 3 kwartier lang weggebeukt worden door de heftige modale spirituele tonen van Tyner en co.

En met co. bedoel ik niets minder dan een supergroep. Azar Lawrence, Gary Bartz, Bobby Hutcherson, Billy Hart en Buster Williams. Ze gaan allen tot het gaatje inclusief McCoy Tyner. Wat een duizelingwekkende pianist is het toch. Dit is nog geen freejazz maar gaat wel alle grenzen van het idioom af. Tegelijkertijd funkt en grooved het ook. Buster Williams blijkt een ster van een bassist te zijn. Het duet Above the Rainbow tussen Hutcherson en Tyner is een welkome adempauze in dit intense muziekfeestje!

Vandaag deze gezien voor 10 euro en geen moment getwijfeld en meegenomen. McCoy Tyner, gave titel, gave hoes, met Bobby Hutcherson, Gary Bartz en Mtume (courtesy of Stata-East): dat moet wel een spiritual jazz-feest zijn.

En ja dat is het ook. Daar waar veel van McCoy's tijdgenoten de fusion of funk in doken en met allerhande electrische instrumenten aan de haal gingen, houdt McCoy het hier akoestisch. Maar akoestisch of niet, er wordt wel echt heerlijk te keer gegaan, maar wat wil je met drie drummers?

Above the Rainbow is prachtig mooi met slechts piano en vibrafoon. Prachtig tussen twee krachtpatsers in gezet, de modal/spiritual jazz Sama Layuca en de cubanjazz Le Cubana met allebei druk drum/percussie-werk en werkelijk bezeten pianospel.

Zo blij deze ook tot mijn collectie te mogen rekenen. Want de jaren 70 doen er qua jazz ook gewoon echt heel erg toe!