McCoy Tyner - Inner Voices (1977)

Eén van de meest indrukwekkende jazzalbums uit de jaren 70. Er wordt op gezongen, (zoals de titel wellicht doet vermoeden) maar deze lyricsloze samenzang is helemaal op zijn plaats. Dit swingt werkelijk als de pest. Mooi gitaarspel van Earl Klugh, en schitterend drumwerk van Jack de Johnette. Wie van swingende progressieve jazz houdt, kan dit blind kopen. Liefhebbers van de George Duke uit de jaren 70 en begin jaren 80 kunnen hun lol op! Prachtig.

Eén van de minst geslaagde projecten van Tyner. Ja, er wordt goed gespeeld, maar die koortjes verpesten het voor mij echt helemaal. Soms is iets kunst en soms is iets kitsch. Dit noem ik kitsch, ik kan er niet van genieten.