Ripping Corpse - Dreaming with the Dead (1991)

Flink beukende thrash/death metal van behoorlijk niveau met regelmatig tempowisselingen en gevoel voor melodie. De zang is erg rauw, tegen de grunt aan. Het geluid van de bassdrum vind ik niet erg mooi, maar is aan te wennen. Het gitaarwerk ligt net iets te ver achterin de mix, helaas, behalve opeens in de zevende en (vooral) de laatste track… Je kan niet alles hebben. Verder een dik in orde plaatje met voldoende onderscheidende tracks.

Ze brachten later nog een EP uit, maar omdat dat een eigen beheer cassette betreft, is ie hier niet toevoegbaar (hier op YT).^ Qua label kom ik er niet uit; op Discogs staat op de achterkant van de LP het logo van Kraze, maar eronder staat Maze. Combat zal het i.i.g. niet zijn…

Vooruit dan: ****.

^ En da's wel jammer, want die klinkt en is alvast zelfs nog wat beter, de EP in ieder geval, want zie ik nu dat er via die link een pak extra nummers bij staan, o.a. uit de oefenruimte... wordt evt. vervolgd.

Dreaming With The Dead vond ik indertijd een buitengewoon gaaf ding. Nu is er het in tegenstelling tot veel andere oude death- en thrashreleases eentje die nog louter een glimlach op mijn hoofd tovert. Ripping Corpse klinkt uiterst rommelig en is tegelijkertijd wel heel erg schatplichtig aan het Zwitserse Messiah en het Zweedse Merciless. Nummers komen en gaan en lijken wars te zijn van wat voor een structuur dan ook. Het zijn dan slechts de solo's van Erik Rutan die opvallen. Zijn werk kwam later beter tot zijn recht bij Morbid Angel, Hate Eternal en Cannibal Corpse. Verder blijft de gekte en de agressiviteit wel overeind staan. Dat is het dan ook.

Ripping Corpse blijft er voor de geschiedsschrijving.