Powderblue - So Much to Cover (2002)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Roots / Folk
Label: Basta
-
Big Mouth (2:58)
-
Pretty Good (4:13)
-
Lose Your Cool (2:39)
-
The Pillow (2:57)
-
Tessa (2:10)
-
Not Worth a Thing (4:00)
-
Cake and Coffee (4:18)
-
Doing Elvis (3:19)
-
The Trembling Kind (3:07)
-
Daddy Left His Wife (3:05)
-
I'll Save a Girl (4:19)
-
The Busfare (3:37)
0
ElMeroMero
geplaatst: 3 mei 2004, 20:45 uur
Als ik langs een willekeurige platenzaak waar dan ook loop, ga ik altijd wel even kijken naar de uitgestalde waren. Eerst koopjes kijken(ik ben niet voor niets nen 'Olllander nietwaar 
) en dan mijn hersens pijnigen om titels te vinden van platen waarvan ik ooit heb besloten ze aan mijn verzameling toe te voegen.
Dit is op zich hele goede hersengymnastiek, maar soms word ik erg moe van mijzelf als ik merk dat ik, na anderhalf uur weifelend doorgebracht te hebben, weer met lege handen op te straat sta.
Zo'n twee jaar geleden was ik met zo'n bui van "misschien vind ik nog wel wat" de Donner in Rotterdam binnengerold. Ik had net Magnolia gezien en ik was toen zwaar onder de indruk van de mooie muziek van Aimée Mann. Toen hoorde ik plots een vrolijk en simpel gezongen liedje uit de boxen komen die heel erg leek op wat ik van de soundtrack van de eerder genoemde film had gehoord.
Enigszins meetikkend met mijn voet, hoorde ik tot mijn schok:
Pain is what you're raised for
And tears is what you bring
And if he doesn't love you
You're not worth a thing
Wat een schrijnende Weltschmerz kreeg ik te horen, gedragen op een breekbare, wonderschone vrouwenstem. Het bleek hier te gaan om een onbekende Nederlandse band waarvan de zangeres, Marjolein van der Klauw, een paar jaar voorheen de Nederlandse Popprijs had gewonnen. Tegen mijn weifelende natuur in, legde ik meteen fl. 39,95 (bij mij een zeldzaamheid om zoveel geld ineens voor een plaat uit te geven destijds) op de balie.
Had ik mezelf zo toch een klein beetje overwonnen.
Muziek van deze Nederlandse country-rockband is te horen op:
http://www.powderblue.nl/muziek.html
Enjoy!
) en dan mijn hersens pijnigen om titels te vinden van platen waarvan ik ooit heb besloten ze aan mijn verzameling toe te voegen.Dit is op zich hele goede hersengymnastiek, maar soms word ik erg moe van mijzelf als ik merk dat ik, na anderhalf uur weifelend doorgebracht te hebben, weer met lege handen op te straat sta.
Zo'n twee jaar geleden was ik met zo'n bui van "misschien vind ik nog wel wat" de Donner in Rotterdam binnengerold. Ik had net Magnolia gezien en ik was toen zwaar onder de indruk van de mooie muziek van Aimée Mann. Toen hoorde ik plots een vrolijk en simpel gezongen liedje uit de boxen komen die heel erg leek op wat ik van de soundtrack van de eerder genoemde film had gehoord.
Enigszins meetikkend met mijn voet, hoorde ik tot mijn schok:
Pain is what you're raised for
And tears is what you bring
And if he doesn't love you
You're not worth a thing
Wat een schrijnende Weltschmerz kreeg ik te horen, gedragen op een breekbare, wonderschone vrouwenstem. Het bleek hier te gaan om een onbekende Nederlandse band waarvan de zangeres, Marjolein van der Klauw, een paar jaar voorheen de Nederlandse Popprijs had gewonnen. Tegen mijn weifelende natuur in, legde ik meteen fl. 39,95 (bij mij een zeldzaamheid om zoveel geld ineens voor een plaat uit te geven destijds) op de balie.
Had ik mezelf zo toch een klein beetje overwonnen.
Muziek van deze Nederlandse country-rockband is te horen op:
http://www.powderblue.nl/muziek.html
Enjoy!
0
geplaatst: 3 mei 2004, 20:52 uur
ElMeroMero schreef
Toen hoorde ik plots een vrolijk gezongen liedje uit de boxen komen die heel erg leek op wat ik van de soundtrack van de eerder genoemde film had gehoord.
Enigszins meetikkend met mijn voet, hoorde ik tot mijn schok ...
Toen hoorde ik plots een vrolijk gezongen liedje uit de boxen komen die heel erg leek op wat ik van de soundtrack van de eerder genoemde film had gehoord.
Enigszins meetikkend met mijn voet, hoorde ik tot mijn schok ...
Da's grappig. Was op T/W '99 toeschouwer van iets dergelijk bizar: voor de eigenlijke concerten aanvingen joegen ze wat muziek door de boxen.
En jawel - horen, daar gingen de meisjes met rugzakjes aan het dansen op "Cancer for the cure" van Eels. Da's nu eens grappig (niet ha-ha grappig
) ambivalent.We gaan die link morgen een keer proberen (nu effe wat andere katten geselen) zie - alvast bedankt
* denotes required fields.
* denotes required fields.