Distance - a Taste of Goa Trance (1996)

In de tweede helft van de jaren '90, raakte ik geïnteresseerd in het GoaTrance-fenomeen, en raakte er zo'n beetje aan verslaafd. Ik heb altijd al een voorliefde gehad voor electronische muziek in het algemeen, maar de gemiddelde huis-tuin-en-keuken-trance wat je in die tijd op de radio voorbij hoorde komen, vond ik 10x niets. Ik was echt eens toe aan wat anders. Totdat ik deze CD tegen het lijf liep voor een vriendenprijsje. En wat bleek: de muziek die hier op te horen valt, was precies waar ik naar op zoek was. Vreemde, maar goed in elkaar zittende trance, met pompende beats, gave geluids-effecten en doordachte melodie-lijntjes. Dit is typisch een vorm van trance-muziek waar je, behalve dat het uitstekend geschikt is om uit je dak mee te gaan in één of andere vage club, ook gewoon naar kunt luisteren en lekker op je in kan laten werken.
GoaTrance is ook typisch een muziekstroming, waar ook liefhebbers die over het algemeen helemaal niets op hebben met dance-muziek, zich in kunnen zouden vinden, omdat het allemaal net even anders klinkt dan normaal. Alsof er allemaal gewoon meer aandacht aan besteedt is, waardoor het voor de commerciële doelgroep te ontoegankelijk uitpakt. En juist daarom geniet GoaTrance mijn voorkeur t.o.v. élke willekeurige Tiësto-CD (waar ik overigens totaal niets mee heb) of andere soortgelijke Trance/House...
Hoewel ik zeker niet meer zo enthousiast ben als een jaar of 12/13 geleden, heb ik ergens nog in een kast in een berghok, een enorme stapel GoaTrance-CD's onlangs opgevist en voor de lol deze CD nog eens opgezet.
Het heeft, na al die tijd, nog steeds dezelfde charme als voorheen. En alleen daarom al, koester ik mijn GoaTrance-collectie.
Toppers van dit album zijn overigens het energieke "Virtual Terminal Energized", het ultra-geweldige "Land of Freedom" en het slow-tempo, maar uiterst knallende "Still Dreaming".

Mijn favoriet van dit album is Atomic Armadillo.