Lou Donaldson - Wailing with Lou (1957)

De platen van Lou Donaldson en zijn verschillende groepen lijken tot nu toe erg constant van kwaliteit. Dit is wederom een lekker plaatje, die begint met een vlot, fris en swingend nummertje, daarna even pauze neemt om daarna met Move It weer op een leuke wijze terug te komen in dezelfde snelheid als het eerste nummer. De plaat sluit lekker af met de swingende L.D. Blues.
Wederom een erg lekker plaatje. Persoonlijk snap ik niet waarom de platen van Lou Donaldson op deze website zo weinig aandacht krijgen, want de kwaliteit is wederom gewoon goed.

Dat hij niet zo veel aandacht krijgt is wel te verklaren hoor, ten eerste zijn er op MuMe relatief niet zo heel veel jazz liefhebbers volgens mij, maar daarnaast werden dit soort plaatjes in de jaren '50 en '60 heel erg veel gemaakt op Blue Note (en uiteraard ook wel andere labels), en Donaldson was een prima saxofonist maar ook weer niet eentje die er in het bijzonder uitspringt. Dat wil niet zeggen dat ie niet meer aandacht verdient natuurlijk, jazz promoten ben ik altijd voor