The Ronettes - ...Presenting the Fabulous Ronettes featuring Veronica (1964)

Ik beschouw mezelf enigszins als een fan van Phil Spector. Het geluid dat hij in de begin jaren zestig met diverse artiesten produceerde was vernieuwend en spectaculair. De meidengroep The Ronettes hebben hier natuurlijk volop van geprofiteerd, want behalve aardige stemmetjes hadden ze niet zo heel veel talent. Bovendien hebben ze ook aan hem te danken, dat hij de songwriter van hun grootste hits was. Voor een groot deel dankzij Phil Spector zijn The Ronettes de geschiedenis in gegaan als een meidengroep met een zeer originele en unieke sound.

Nu ik dit album een aantal keer heb beluisterd, valt het op dat ik meer nummers ken dan ik van te voren had verwacht. Het zijn over het algemeen goede nummers met 'Be My Baby' en 'Walkin'In The Rain' als uitschieters. Over de teksten zal ik niet al te kritisch zijn, want behalve Bob Dylan en nog een handje vol singersong writers, waren die niet al te hoogstaand in die tijd.
Ondanks dat de Britse invasie in volle gang was, wisten The Ronettes zich in hun thuisland staande te houden door een flink aantal hits te scoren.
Toch vind ik een heel album net iets teveel van het goede. De muziek is best leuk, maar juist door dat bombastische geluid ook een beetje van hetzelfde. Eigenlijk hoor ik liever af en toe en singletje. Hiermee leg ik meteen de vinger op de zere plek; het is een exploitatie van een succesvolle formule en dat zoek ik niet in de muziek.

Be my baby is (voor mij) zowat het ultieme popnummer. Dat krijgt 5*, de rest wat minder maar toch een 4* voor het album

Gelukkig is er geen ultiem popnummer aan te wijzen maar er zijn een heleboel ome Phil produksies die ( voor mij ) voor de "zowat" status in aanmerking komen, Da Doo Ron Ron, River Deep, Mountain High en You've Lost That Lovin' Feeling zijn daarbij de meest in het oor lopenden .......

Hij heeft er een boel goede geproduced maar dit steekt er toch uit. Alleen die drums al; dat begin.

Almost the same thinking, alleen vind ik de rest geen 4* waard

maar ....Be My Baby ook *****

Zeker niet echt mijn ding, maar toch zijn sommige nummers erg aanstekelijk. Het is goed gezongen, goed geproduceerd. Walkin'in the Rain is een mooie start, Do I Love You vind ik een stuk minder. Niet overtuigend net als So Young.
Weer een stuk lekkerder klinkt (The Best Part of) Breakin' Up. Fijne achtergrondzang!
Datzelfde geldt voor I Wonder. Goed geproduceerde song. Daarentegen klinkt What'd I Say alsof het in een leeg zwembad is opgenomen. Jammer.
Over het welbekende Be My Baby kan ik kort zijn. Erg fijn nummer. Terechte hit. Het volgende babylied You Baby is veel minder overtuigend.
De derde baby, Baby I love You is weer een sterke hitsong, gevolgd door een misser: How Does It Feel?
When I Saw You is een niet zo sterke ballad. Het begin van Chapel of Love klinkt direct overtuigend en dat blijft ook zo.

12e plaats in de 100 Greatest Albums of 1964 en op een sterke 7e plaats in de BestEverAlbums over dat jaar.
3,5*