The Impressions - Ridin' High (1966)

Momenteel heb ik heel weinig tijd, daardoor nog steeds geen bericht kunnen plaatsen bij dit album dat ik nomineerde voor Soulalbum van de week. Zelf heb ik het ook nog maar enkele keren beluisterd, maar alhoewel het geen regelrecht topalbum is, heb ik toch al erg genoten van dit staaltje vakwerk.

'Man's Temptation' is voor mij het absolute hoogtepunt (en de reden waarom ik dit album nomineerde). Ook 'Ridin' High' en 'Right On Time' behoren tot de betere songs op dit album, enkel de versie van 'Let It Be Me' vind ik wat minder. Een krappe 4 ****

Ik heb er ook erg van genoten, ondanks dat er voor mij geen echte toppers op staan en het allemaal nogal onopvallend blijft. Gelukkig is daar dan die karaktervolle zoete stem van Curtis Mayfield waar alles aan kan opgetrokken worden. Een degelijk album dat ik op tijd en stond nog wel eens wil afspelen.

Hoewel dit stamt uit 1966, vind ik het niet zo oud klinken als het is. De aanwezigheid van Curtis is erg prettig, maar ook zijn oude bandleden liggen prettig in het gehoor. Ik volg ongeveer dezelfde lijn als de voorgaande commentaren: een prettig album zonder echt hoogstaand te worden. De titeltrack is mijn lichte favoriet, maar ik vind er weinig slechte nummers op staan. Vandaar ook 4*.

Eigenlijk zou ik me het liefst willen aansluiten bij deze reactie. Ik neem aan dat kemm daar wel mee kan leven. Overigens heb ik er in mindere mate van genoten, vind het namelijk helemaal niet zo'n bijzonder album. Natuurlijk er wordt prima gezongen, dat kun je wel overlaten aan Curtis Mayfield. Maar het weet me nu ook weer niet echt te pakken. En de instrumentaties hadden nog wel wat voller/opvallender gemogen, ook al doen de diverse blazers soms nog best goed hun werk. Ach ja, lekker je hoofd leeg maken en dan Ridin' High beluisteren, dit album is zo slecht nog niet.

Ik vind de nummers van The Impressions vaak op elkaar lijken. Dit is ook het geval voor dit album. Ik bedoel de nummers op het album zelf, maar ook in vergelijking met hun albums. (Alhoewel ik maar 3 albums van hun ken). Maar het is altijd prettig om naar Curtis te luisteren. Na 1 luisterbeurt heb ik nog geen uitspringer gehoord.

Ben waarschijnlijk de enige maar ik vind Curtis op de albums met de Impressions fijner om naar te luisteren dan op zijn soloalbums. Zo ook weer op deze!
Dat de nummers op een bepaalde manier op elkaar lijken is idd waar. Het concept van de nummers is gewoon vaak t zelfde. Curtis die de coupletten zingt en de rest van de Impressions valt in tijdens het refrein. Moet zeggen dat ik er geen last van heb. Dit is Soul waar ik graag naar luister!

Dat geldt ook voor mij, dat dit soul is waarnaar ik graag luister. Of ik vind dat Curtis Mayfield op de albums met The Impressions fijner is om naar te luisteren dan op zijn solo-albums, kan ik niet zeggen omdat ik daarvoor te weinig verschillende albums van hem (en sowieso geen albums van The Impressions) ken. Wel vind ik dat Curtis degene is die dit album net iets extra's geeft. En dat terwijl ik eerst helemaal niet zo kapot was van zijn stem. Memorabele nummers staan hier inderdaad niet op, maar als het lekker klinkt, vind ik het best.

Echt een sixtiesplaat. Waarmee ik vooral verwijs naar de composities; gebaseerd op niet al te diepe thema´s. Nummers zijn licht, wat niemendallerig en de samenzang komt me ook voor als ouderwets. Toch komt deze plaat boven de middelmaat uit door de inbreng van Curtis Mayfield. Voor het hele album geldt dat eigenlijk ook dat ik liever Curtis solo hoor dan met achtergrond. Dat geldt in het bijzonder voor zo´n nummer als I Need You dat me anders echt niet de moeite waard zou zijn. Het maakt ook I Need to Belong to Someone, mijn favoriet van het album, tot een echte topper.
Verder te weinig memorabele nummers (het opvallende Man´s Temptation raakt me niet bijzonder) en teveel nummers die snel vervelen, om voor het geheel te spreken van een sterk album.

The Impressions waren een chartsbewoner ten tijde van dit album. Natuurlijk zeer genietbaar door de aanwezigheid van Mayfield.

Ridin’ High – mooie volle instrumentatie en fijne zanglijnen. Muzikaal en vocaal dik in orde.
No One Else – zit als net zo goed in elkaar. Klopt gewoon.
Gotta Get Away – deze gaat wat meer de doowop kant op.
I Need to Belong to Someone – een rustiger nummer, zeg maar gerust een soulballad
Right on time – lijkt wat op de vorige song, al zitten de blazers er wel dikker op.
I Need You – gaat meer richting de swing met die blazers. Heeft het aanstekelijke van een hit.
Too Slow – de jazzswing is ook met dit nummer niet ver weg.
Man’s Temptation – is qua sfeer toch wel wat anders. Ook een stuk langer dan de rest
That’s What Mama Say – dit is wel weer de beproefde stijl. Herkenbaar The Impressions
Let It Be Me – vooral de samenzang lijkt het hierin te moeten doen
I’m a Telling You – rustig naar het einde toe.