Irene Papas & Vangelis - Odes (1979)

Niet zo goed als de tweede plaat van Papas en Vangelis. Op deze plaat ligt de nadruk nog meer op de traditionele zang van Irene Papasen is Vangelis veelal enkel als ondersteuning aanwezig. Al mag de Geniale Griek in het derde en het zesde nummer nog wel ouderwets los gaan

Dit is voor mij meer een Vangelisplaat waarop Irene Papas mag zingen. Niet dat dat erg is overigens, want het is een sfeervol album geworden wat je mee neemt naar een Griekse sage stel ik me zo voor. Na de eerste paar tonen met mijn ogen dicht ben ik al in een andere wereld en de stem van Irene Papas ligt prettig in het gehoor. Naast alle voorafgaande pluspunten is er ook een groot minpunt aan te wijzen en dat is de productie, deze is namelijk erg ruw te noemen waardoor er geen ruimte is gemaakt voor een subtiel klankbeeld. Dit is echt jammer te noemen, want daardoor is het een plaat geworden die ik weing draai en dan te bedenken dat Vangelis achter de knoppen stond. Een man die wel heeft laten weten zijn mannetje te staan achter het mengpaneel. Tijdens de opname van dit album had hij kennelijk zijn dag niet laat ik maar zeggen. Desalniettemin is dit toch nog wel een redelijk geslaagd album te noemen om de dag sfeervol te beëindigen.

Ruwe productie? Geen ruimte voor een subtiel klankbeeld? Ik weet niet precies wat je daar mee wil zeggen maar ik vind het allemaal fantastisch klinken, hoor. Al de instrumenten zijn enorm goed definieerbaar en het sobere "klankbeeld" is treffend voor de traditionele Griekse volksliederen. Het album Odes is trouwens opgenomen door Keith Spencer-Allen, destijds een vaste geluidstechnicus voor Nemo Studios en ondermeer verantwoordelijk voor de opnames van China en Opera Sauvage.

Wat de rest betreft, ik deel volledig jouw mening.

Leuk om opnieuw bij dit album terug te komen wat nog steeds goed in elkaar zit. Ja, en dan toch de productie, wat bedoelde ik eigenlijk met dat ruwe? Daartoe het album in de speler gedaan om dit feit te staven. Ja de productie blijft wat aan de ruwe kant voor mij. Het is alsof Irene Papas en Vangelis in een kasteel staan waar men vergeten is lakens of dekens op te hangen voor een meer stabieler klankbeeld. Niet dat dat erg is, maar het valt me wel op. En is als ik daar de enige in ben wordt het wellicht tijd om een afspraak te maken bij een KNO-arts.

er is hiervan laatst ook een remaster verschenen wellicht dat daar ook het verschil in mening door komt?

Ik heb de LP en de eerste CD uitgave. Beide klinken gelijkaardig, dus goed.

De cd versie die ik heb is uitgebracht op het label Polydor met als bestelnummer 833 864-2. En als ik het boekje of velletje open vouw zie ik op het laatste blaadje Vangels al geeuwend een trekje nemen van een peuk.

ik heb dus de geremasterde cd-versie uit 2007. Dit is voor het eerst dat hij onder de naam van Vangelis uitgebracht is. Op de hoes staat Vangelis Odes Vocals Irene Papas.

Ja, heb ik ook. En onderaan staat " A Spheric Production". De Polydor releases zijn beter dan de RCA releases. Het oudere werk van Vangelis (Heaven And Hell, Spiral, Albedo, Beaubourg) klinkt 'mat' en kan dus wel een opkuisbeurt gebruiken. Volgens mij hebben ze niet eens de eerste mastertapes gebruikt, maar een kopie van een kopie (van een kopie).

Mag ik vragen welke speakers je hebt staan, Gerards Dream? Misschien dat het daar iets mee te maken heeft?

Magnat Vector 22, ooit als beste uit een test gekomen bij het Duitse blad Audio. Buiten dit feit om klinken ze als een klok, dus daar kan het niet aan liggen. Het is volgens mij echt de productie van dit album, die is echt ruw en weinig subtiel.

Heb je een link? Op het eerste zicht wordt er op het net haast niet gesproken over deze speakers. Eerlijk gezegd en met alle respect, ze lijken mij niet erg audiofiel. En "echt ruw" en "weinig subtiel" zijn zeer vage termen in audioland. Ik kan het niet rijmen met wat ik hoor. Weet je zeker dat je over Odes praat en niet over Rapsodies?

Tuurlijk heb ik het hier over Odes en niet over een ander album. Odes klnkt voor mij echt ruw, zoals ik al eerder schreef of het opgenomen is in een een kasteel zonder dat er maatregelen zijn getroffen. Zoals dekens of lakens ophangen voor een evenwichtiger geluidsbeeld. Ja en dan de luidspreekers kijk eens op deze site, hoe zie daar of Magnat denken c,q vinden
Audio, das Magazin für Hifi, High End, Surround und Musik -
Home

Ja het moet wel een beetje net je ding zijn de sfeer die Papas met zich meebrengt naar de muziek van Vangelis. Zelf vind ik het net teveel van het goede, waardoor de muziek van Vangelis meer een bijfunctie krijgt. Op momenten heel mooi maar neigt teveel naar traditionele muziek in om echt bij mij te beklijven.

Ik kocht deze plaat op een rommelmarkt voor 10 cent, zonder ze te kennen. Het was een aangename kennismaking....

De LP? Goed gedaan! Zeker nooit de laatste nieuwe remasters van Vangelis kopen.