Moonspell - The Antidote (2003)

Na Darkness and Hope vond ik dit album toch wel weer een verademing. In and Above Men is een fantastische opener en zorgt ervoor dat je er meteen goed in zit. Ook rustige, dreigende nummers zoals Everything Invaded zijn erop terug te vinden en in combi met die aparte, maar geweldige stem van Ribeiro, is dit album een topper in het repetoire van Moonspell.

Eigenlijk best een sterke plaat, deze staat al jarenin de kast zonder ooit echt veel gedraaid te zijn, vandaag voor het eerst sinds ik denk eind 2006 weer eens op gezet. En wat schetst mijn verbazig het is een steen goede plaat vooral het eerste nummer, heerlijk. De plaat is aan de ene kant lekker donker maar beukt wel lekker weg.

Op The Antidote durft Moonspell weer wat ruige randjes aan haar muziek te geven. Toch is het geen gemakkelijke terugkeer naar de dagen van Wolfheart en Irreligious. Moonspell maakt nauwelijks of geen gebruik van toetsen en andere effecten en klinkt opvallend direct en live. Dat gortdroge geluid dient in mijn beleving als metafoor voor de pijnlijke droogten van de zomers in de mediterraanse binnenlanden die een drukkend en soms naargeestig hallicunerend effect hebben op diegenen die te lang onder de vleugels van de volle zon durven te staan.

Dit album kocht ik toen het uitkwam, maar al gauw raakte het in de vergetelheid. Bovendien kon het in mijn herinnering niet in de schaduw staan van Wolfheart, Irreligious en zelfs Memorial. Maar vijftien jaar na dato is het kwartje toch gevallen. Wat mij vooral bevalt aan deze plaat zijn de variatie en de unieke warme sfeer die de plaat uitstraalt - een zeldzaamheid in de metal. Bijna black/deathmetal stukken worden afgewisseld met rustigere (metal) passages. Bovendien zijn de productie (uit het hoge noorden en niet zoals de bent uit het zonnige zuiden) en de aandacht voor details pluspunten.

En als kers op de taart ontdekte ik vandaag dat het boek Antidoto van José Luís Peixoto, gebaseerd op Moonspells teksten, dat bijgevoegd zat bij de Portugese luxe-editie gewoon als digitaal bestand in Engels vertaling op mijn exemplaar staat. Nu alleen nog de software vinden om het te openen.

Hier klopt vrijwel alles aan. De songs, de productie, de drive. De teksten heb ik me nog niet in verdiept, maar muzikaal heeft deze compromisloze plaat me helemaal bij de kladden. Vanaf de haast maniakale aftrap met In And Above Men, dat naadloos overgaat in het meer mysterieuze From Lowering Skies is het gewoon puur genieten geblazen. Vooral het gevarieerde drumwerk van Miguel Gaspar valt hier op, tegelijkertijd met het steeds makkelijker en schijnbaar ongemerkt switchen tussen zang en schreeuw van Fernando Ribeiro.

Everything Invaded is een heerlijke loodzware ballad met fantastisch gitaarwerk en mooi spelen met dynamiek, en nadat je heerlijk hebt zitten headbangen op The Southern Deathstyle (met wéér fantastisch drumwerk) realiseer je je dat het album alweer snel bijna over de helft is. Op de tweede helft van het album gaat de voet ietwat van het gaspedaal af en zoekt men meer de epische en mysterieuze kant van het spectrum op, dat haar climax dan weer vindt in het (misschien iets té) uitgesponnen Lunar Still.

Ik zeg: Een dijk van een plaat (wellicht op Lunar Still en de titelsong na), misschien zelfs beter dan Wolfheart in de afwerking/productie.

Het enige album van Moonspell die nog geen re-release heeft gekregen op vinyl. Heel vreemd.
Wel een Braziliaanse re-release op cd in 2021. Dit keer zal ik niet wachten en twijfelen als hij een vinyl re-release mocht krijgen.

Heb ik net de strictly limited band edition van Extinct binnen op 2-lp geel vinyl (release is naar voren gehaald), is er ineens het bericht dat ook The Antidote een re-release op vinyl krijgt. Pfff, dure periode voor mij met o.a. ook de deluxe edities van Abbey Road (3cd/blu-ray/boek) en Weltschmerz van Fish...

Ach, je leeft maar 1x toch? Nu alleen nog een re-release van Alpha Noir/Omega White.

Afgelopen vrijdag 29 september uitgekomen, afgelopen donderdag al verzonden en vandaag ontvangen, de re-release op vinyl. Lekker op mooi zwart vinyl, gelijk met de hoes.