Dayna Kurtz - Beautiful Yesterday (2004)

Dit album besluipt je heel stiekem.............langzaam dringt het naar binnen om je vervolgens niet meer los te laten.
Het bekende glas rode wijn en de open haard laat ik hier graag achterwege, dat laten we over aan Norah Jones, die hier overigens een nummer mee mag zingen en spelen met haar vriendin Kurtz.
Dayna's stem doet wel eens denken aan Nina Simone: donker en zwaar.
Er staan veel covers op dit album, maar wel originele zoals het Prince-nummer Joy in repetition en Those were the days (bekend in de Paul McCartney versie gezongen door Mary Hopkins).
Prachtig album, en gaat net even dieper dan Jones, Krall, Melua etc.

Ik sluit me daar volledig bij aan. Om een of andere reden had ik altijd het idee dat Dayna Kurtz een singer-songwriter in de marge was. Niet bijzonder, beetje te weinig diepgang. Dat beeld werd nog eens versterkt toen ik hoorde dat mijn vader haar muziek zo mooi vindt. Kurtz heeft hier in Enschede een tijd geleden zelfs eens op een festival gestaan, waar ik ook was, maar toen ik ben niet eens naar haar gaan kijken - dat vind ik nu erg jammer.

Laatst hoorde ik deze plaat bij mijn vader in de auto en ontdekte ik pas dat ik het echt een prachtplaat vind. Kurtz heeft in de eerste plaats een geweldige stem en ze zingt ook nog eens met heel veel gevoel. Nu ja, ik ben het gewoon helemaal eens met de woorden van aERodynamIC.

Best een mooie plaat. Dayna Kurtz heeft een heerlijke stem. Ik tref alleen Those were the days voor geen meter. Geen idee meer wie dit vroeger toch zong, maar ik krijg visioenen over heel foute muzieksprogramma's met Margriet Eshuijs- en Lenny Kuhr-achtige types. Brrr...

Mary Hopkin.

"... toen ik hoorde dat mijn vader haar muziek zo mooi vindt..."

Hey, beetje een generatieconflkt, of is dat nog mode, contesteren tegen de muziek van je "ouweheer" ??

Ik ben mijn vader helaas al 14 jaar kwijt en ik heb miljaar ontzettend veel goede muziek van hem meegekregen... veel jazz en chanson.
En ben daar nog steeds blij om, dàt vormt een mens!

Deze van Dayna Kurtz vind ik ontzettend sfeervol, jazzy en rootsy, héél moeilijk te omschrijven muziek is dit, heel effectief voor de late uurtjes... Princecover Joy in Repetition uiterst geslaagd!

Tja, voor mij minstens
4.5 sterren !
****1/2

Ik ben geneigd te zeggen: niks generatieconflict; ik houd best van muziek 'uit zijn tijd' en een deel van de 'ouwelullenmuziek' van nu. Maar ik ken zijn smaak een beetje - en de mijne. Maar ja, hoe dat verschil -onbewust - ontstaan is...?

Op "Beautiful Yesterday" doet Dayna Kurtz waar ze goed is. Mooie luisterliedjes ten gehore brengen met haar donkere, warme en doorleefde stem. Haar stem is niet altijd even zuiver, maar dat is nergens storend. Sterker nog: het versterkt de emotie. En de emotie is de sterke troef op "Beautiful Yesterday". Intens gezongen nummers voorzien van mooie begeleiding. Muziek om bij weg te dromen, niet te veel, want de rake teksten houden je alert. Norah Jones zingt ook een nummertje mee. Kurtz wordt vaak met Jones vergeleken, maar die vlieger gaat voor mij niet op. Ik vind Dayna Kurtz veel intenser en meer naar echte roots en jazz neigen, waar ik Norah Jones meer naar de pop zie verschuiven. Sfeervol is een goede typering voor "Beautiful Yesterday". Prachtplaat!

Those were the days is top. Vooral als ze het live uitvoert en het hele publiek mee zingt. ik denk dat ik dit sowieso een van de beste platen van Dayna vind.