Frank Black - The Cult of Ray (1996)

na de kritieken op dit album, blijf ik deze plaat een waardige opvolger vinden op "Teenager Of The Year", nog altijd diezelfde leuke popdeuntjes, mss een half sterretje minder dan, voor de rest sterk, ook zeker die instrumentals, weeral van een hoog niveau, mm 4 sterren

Beetje minder, deze plaat, maar met nummers als You Ain't Me & Kicked in the Taco, nog steeds erg, erg leuk! 3,5*

Kinderachtige troep vind ik het!!
Of heb ik Pixies altijd te serieus genomen??

vind van wel. teenager of the year is een meesterwerk. dit is best wel leuk, maar ook niet meer.

alleen het 1e solo album doet me nog aan Pixies denken en is ècht goed.

'Teenager of the year' was heerlijk gevarieerd, net zoals het witte album van The Beatles. Dit is allemaal teveel van hetzelfde. Bij mijn editie zat ook een extra CD en een sticker. Is 'The cult of Ray' een verwijzing naar Ray Davies van The Kinks?

Nee, Ray Bradbury

Bedankt, ik ga meteen op het linkje klikken voor meer informatie over Ray Bradbury.
Ik vind het altijd leuk om te weten naar welke personen en onderwerpen Frank Black verwijst.
Van Peter Ivers van '(In heaven) Lady in the radiator song' had ik bijvoorbeeld ook nog nooit eerder gehoord, maar van David Lynch weer wel.
In een interview in Uncut zei Frank Black een keer dat zonder de invloed van Guided by Voices de Pixies nooit bestaan zouden hebben.

Ik heb net dit album voor de eerste keer beluisterd wat er direct opvalt zijn voor mij eigenlijk de mooie instrumentale liedjes.
Daarnaast staan er sommige songs die doen denken aan the pixies maar over eht algemeen ben ik redelijk ontgoocheld in dit album, het geeft niet echt een richtig of bedoeling.

2.5 voor die instrumentale en you ain't me wat ik echt de enige lichtpunten op dit album vind.

Kzal hem maar nog een paar keer proberen, maar vrees persoonlijk dat ik bij mijn cijfer zal blijven.

Dit album staat wat dichterbij het werk van de Pixies, maar je mist hier toch die overstuurde gitaar feedback van Joey Santiago.
Op de eerste 2 albums voor 4AD is er in de studio een flinke trukendoos opengetrokken en hier is het ''we gaan de studio in en we spelen alles van ons af zonder verdere toevoegingen'.
Hier zijn ook wat meer country rock invloeden te bespeuren.
Rond de tijd dat dit album uitkwam las ik in een muziekblad dat Frank Black iedere dag naar een Amerikaanse radiozender luisterde die alleen maar jaren 50 muziek draaide.

Op een of andere site zag ik dat Cooking Vinyl dit album een tijdje terug opnieuw uitgebracht heeft, maar dan zonder die bonus disc.
Mijn CD heeft een bonus disc met de volgende nummers:

- Village of the Sun
- Baby, That's Art
- Everybody Got the Beat
- Can I Get a Witness

Het album werd toen uitgebracht op het Dragnet-label dat verstrekt werd door Sony Music (Germany).