B.B. King - Live (2008)

Wat een album! B.B. klinkt op 81-jarige leeftijd net zo vitaal als een twintigjarige. Hij weet een heerlijke intieme band op te bouwen met het publiek, praat alle nummers aan elkaar met goed gevoel voor humor, maar met een stem die doordrenkt is van de blues. Niet alleen B.B. komt hier goed over, maar ook dankzij de strakke begeleidingsband en het enthousiaste publiek is dit zonder te overdrijven een live-album van wereldklasse. Ik heb trouwens een langere versie, met 22 nummers:

1. Intro (by B.B.'s band)
2. Manhattan Blues (by B.B.'s band)
3. Two I Shoot Blues (by B.B.'s band)
4. Mr King Comes on Stage (by B.B.'s band)
5. Why I Sing the Blues
6. I Need You So
7. Bad Case of Love
8. Blues Man
9. When Love Comes to Town
10. All Over Again
11. Just Like a Woman
12. A Whole Lot of Loving
13. Don't Answer the Door
14. You Are My Sunshine
15. Darling, You Know I Love You
16. Rock Me Baby
17. Key to the Highway
18. The Thrill Is Gone
19. Guess Who
20. Interlude
21. When the Saints Go Marching In
22. Outro / Ending Credits

WOW!!! . Erg goed album. Als je de dvd hebt, kijk dan naar het interview die er ook op staat. Volgens mij bij Bonus Features. Daar zie je wat voor lieve man het ook is.
Zo oud, maar nog zo goed. Hij heeft geen geweldige techniek op gitaar, maar een geweldige toon, geweldige vibrato, geweldige smaak in noten en gevoel. Een ECHTE bluesmeester. Ik krijg geen genoeg van B.B, Buddy Guy, Muddy Waters, RObert Johnson en de andere bluesmeesters!

De dvd is inderdaad te verkiezen boven de cd. Alleen die opening door B.B.'s band, tja, had niet per se gehoeven.

Het is niet niets om op zulke hoge leeftijd nog concerten van niveau te geven. Het zijn er maar weinigen gegeven. B.B. hoeft zich nergens zorgen om te maken, want elke noot die hij speelt op zijn gitaar is raak. Simpel, maar doeltreffend.

Kan iemand mij zeggen of deze een beetje kan tippen aan Live at the Regal?

Ik durf toch wel te zeggen van wel. Live at the Regal heeft natuurlijk een wat authentiekere sound, er zit iets meer soul en gospel in, maar B.B. is altijd eerlijk naar zichzelf en naar zijn roots toegebleven. Deze klinkt iets moderner, maar niet gelikt of minder oprecht. Je hoort hooguit dat B.B. nu dankzij zijn ervaring en leeftijd iets rustiger aan doet.

Zijn stem is verder een stuk dieper geworden, maar ook dat kan ik onmogelijk als negatief ervaren. Ik houd van de tijd dat hij er nog geregeld hoge uithalen uitperste, maar zijn korrelige, brommende stem vind ik net zo mooi.

Ok thanks Stijn.