Deeds of Flesh - Inbreeding the Anthropophagi (1998)

Vreemd genoeg wordt het vroegere werk van Deeds of Flesh beticht van middelmatigheid en gebrek aan originaliteit. Maar hoezeer verschilt dit album van de brute, doch wellicht enigzins eentonige voorganger Trading Pieces? Wat je met dit schijfje voorgeschoteld krijgt is één brok wilde, beestachtige, ongeremde agressie!!! Bij tijd en wijlen wordt je getracteerd op zeer lange, euforische en "wat gebeurt er allemaal" - gedachten opwekkende rifstructuren, die afgewisseld worden met opvolgingen van tonen waaraan schijnbaar iedere logica ontbreekt. Er zijn echter vele luisterbeurten voor nodig om horen dat de soms krankzinnige rifs volledig ondersteund worden door de geniale drumpartijen van Brad Palmer, waaruit je kan concluderen dat niets zómaar gespeeld wordt. Wat de drummer speelt doet wat mij betreft niet onder voor de eveneens geweldige percussie van Darkthrone's 'Soulside Journey', en dat zeg ik niet zomaar.
Volslagen lyrisch ben ik over deze plaat!!!
5*

Bij nader inzien ben ik hier toch iets minder lyrisch over dan voorheen...
4,5*

Dit is een heerlijk album, het is rauw, bruut, maar laat ook goed technische gitaarwerk horen. Het heeft misschien even wat tijd nodig om tot je te komen, maar dan ontdek je ook gewoon een goed en fijn death metal album.