Wild Pumpkins at Midnight - Strangeways (1992)

Dit rockt, knarst, jeukt, en is het ene moment lief, dan weer lomp.
Dan weer in het verlengde van halverwege jaren 80 college The Feelies, maar vervolgens duivels als Gun Club, met de spastische swing van Pixies, ondersteund door het ongecontroleerd gitaargeweld van Sonic Youth.
Meer Lou Reed dan Velvet Underground.
Afwijkend gitaargeweld uit de jaren 90, dan zal het wel weer eens uit Australië komen?
Natuurlijk komt dit uit Australië.
Trippend door de benzine, zwevend over de eindeloze autowegen van dit continent.
Dit sluit absoluut aan bij de heersende gitaarmuziek uit de jaren 90, maar is misschien zelfs wat gevarieerder te noemen dan de gemiddelde band uit deze periode.
Het zit allemaal goed in elkaar, zonder ergens moeilijk te klinken.

*Strangeways* is misschien geen album voor iedereen want als je houdt van simpele, rechttoe rechtaan muziek, dan is dit album waarschijnlijk niet je favoriet. Wild Pumpkins at Midnight speelt met verschillende stijlen en sferen, en dat kan soms wat uitdagend zijn. Toch is de muziek meest goed toegankelijk. Voor wie openstaat voor iets anders, is dit album zeker de moeite waard.

De nummers op *Strangeways* zijn heel verschillend. Sommige zijn rustig en atmosferisch, met veel gitaareffecten en dromerige melodieën. Andere nummers zijn wat harder en directer, met stevige gitaren en een duidelijke ritmesectie. Dit zorgt voor een goede afwisseling en maakt het album dynamisch.

Het album begint wat onheilspellend en chaotisch totdat het snelle ritme van Old Friends je overmeestert. De zang, soms spoken word, en melodie zijn pakkend. Krachtiger is Why Do I. Een nummer met fraaie wendingen en sterke zang. Daarna gaat het verder met titels als Sending a Vampire. Down So Long verdient aparte vermelding door zijn rauwe sfeer.

De teksten op het album zijn vaak abstract en laten ruimte voor interpretatie. Ze gaan soms over persoonlijke ervaringen, maar er zijn ook meer filosofische teksten. Dit past goed bij de dromerige en soms mysterieuze sfeer van de muziek. De zang is vaak zacht wat de nummers een dromerig gevoel geeft.

*Strangeways* is een sterk album dat laat zien waar Wild Pumpkins at Midnight goed in is: sfeervolle, ietwat experimentele muziek maken. Het is niet altijd makkelijk om naar te luisteren, maar wel heel indrukwekkend. Als je van alternatieve ‘alternatieve rock’ houdt, is dit album een aanrader. Het laat zien dat de band een uniek geluid heeft en dat ze weten hoe ze een bijzondere sfeer kunnen neerzetten.
Waardering: 3,5*

1. Old Friends – 3,5
2. Why Do I – 3,5
3. Sending a Vampire - 4
4. The Merri Girls 3,5
5. Kill the Time – 3,5
6. Shonas' Song - 4
7. Travelling Song – 3,5
8. Down So Long – 3,5
9. Stone Memories – 3,5
10. River Swing – 3.5
11. Ways – 3,5