The Bevis Frond - It Just Is (1993)
mijn stem
5 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Woronzow
-
Can't Stop Lying (5:00)
-
Time-Share Heart (3:38)
-
Idiot Dance (6:59)
-
Desperate (3:46)
-
What It's All About (4:37)
-
Day One (4:45)
-
Let Me Live (5:29)
-
Terrible Day (4:02)
-
Dreamboat Sinking (4:37)
-
A Sorry Tale (2:27)
-
Human Overload (5:02)
-
I Can't Catch Up with You (2:33)
-
Hit the Lights (5:19)
-
Everyday Sunshine (3:32)
-
Not for Now (3:43)
-
All Gone (4:07)
-
Timepiece (3:57)
-
And Then (3:25)
0
geplaatst: 7 oktober 2016, 08:48 uur
Voor het eerst blootgesteld aan The Bevis Frond en behoorlijk overdonderd door de overdaad aan geluiden en indrukken. Vanaf het begin knalt het eenmanscollectief Neil Saloman er ongendadig hard in, om nauwelijks meer los te laten. De lead gitaar is all over the place. Ja, overdaad schaadt, maar er zijn uitzonderingen. Juist omdat Saloman in staat is af en toe terug te schakelen en een prachtig jaren 60 psychedelische popsong uit zijn mouw te schudt.
In de afwisseling toont de meester zich op een fantastische wijze, waarna de jaren 90 alternatieve rock, met stukjes en beestjes uit het verleden vermengd, weer genadeloos kan uitbarsten. The Bevis Frond doet wat het wil. Er lijkt sprake van totale onafhankelijkheid. Eigen studio, eigen label, eigen persoon. Wellicht dat het resultaat er dan ook naar is, maar voor mij is het petje af.
Misschien dat er met wat begeleiding nog meer in had gezeten, maar voor mij is dit genoeg. De kans is ook groot dat alle kantjes er afgeslepen zouden zijn en juist die kantjes maken dit album zo aantrekkelijk. 18 Nummers is iets te veel, maar tussen die 18 zit zoveel moois, dat de rest volkomen te vergeven is.
Inmiddels is er 30 jaar The Bevis Frond te ontdekken voor me. Nu e.e.a. heruitgegeven wordt, ben ik eigenlijk bij toeval tegen de band aangelopen en heb er willekeurig er één album uitgepikt, als testcase. It Just Is heeft me wel heel benieuwd gemaakt naar meer werk. Een muzikale reis te gaan dus.
Het hele verhaal staat hier oo WoNo Magazine.
In de afwisseling toont de meester zich op een fantastische wijze, waarna de jaren 90 alternatieve rock, met stukjes en beestjes uit het verleden vermengd, weer genadeloos kan uitbarsten. The Bevis Frond doet wat het wil. Er lijkt sprake van totale onafhankelijkheid. Eigen studio, eigen label, eigen persoon. Wellicht dat het resultaat er dan ook naar is, maar voor mij is het petje af.
Misschien dat er met wat begeleiding nog meer in had gezeten, maar voor mij is dit genoeg. De kans is ook groot dat alle kantjes er afgeslepen zouden zijn en juist die kantjes maken dit album zo aantrekkelijk. 18 Nummers is iets te veel, maar tussen die 18 zit zoveel moois, dat de rest volkomen te vergeven is.
Inmiddels is er 30 jaar The Bevis Frond te ontdekken voor me. Nu e.e.a. heruitgegeven wordt, ben ik eigenlijk bij toeval tegen de band aangelopen en heb er willekeurig er één album uitgepikt, als testcase. It Just Is heeft me wel heel benieuwd gemaakt naar meer werk. Een muzikale reis te gaan dus.
Het hele verhaal staat hier oo WoNo Magazine.
* denotes required fields.
* denotes required fields.